یعنی چه
این عبارت یک فراز دعایی عربی است که از دو بخش «أَجِرْنا» (به ما پناه بده/ما را در امان بدار) و «یا مُجیر» (ای پناهدهنده/ای فریادرس) تشکیل شده است و به صورت کامل در دعای مجیر به صورت «أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ» (ما را از آتش دوزخ پناه بده ای پناهبخش) تکرار میشود.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت [أَجِرْنا یا مُجِیر] (A jerna ya mojir) است که در آن حرف ج در کلمه اول مکسور (ـِ) و در کلمه دوم مضموم (ـُ) است.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای شرح در متن، این عبارت به عنوان پاسخ برای طراحان جدول با تعداد ۱۱ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی ادعیه، برای رساندن مفهوم پناهجویی و نجات از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی و مشتق از ریشه ثلاثی «ج و ر» (باب افعال) است.
به ترکی
در برگردانهای استانبولی برای مفاهیم حامی و پناهدهنده از ریشههای Koruyucu و Sığınak استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این صفت و عبارت دعایی شامل واژگانی چون فریادرس، پناهدهنده، حامی، دستگیر، نجاتبخش و مدافع است.
در قرآن
عین عبارت «أجرنا یا مجیر» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما همریشههای آن در باب افعال با همین مفهوم دقیقاً به کار رفتهاند؛ مانند آیه ۸۸ سوره مؤمنون: «وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ» (اوست که [به همه] پناه مىدهد و در برابر او [به کسى] پناه داده نمیشود) و همچنین فعل «أَجِرْهُ» (به او پناه بده) در آیه ۶ سوره توبه.
جمعبندی و توضیح کامل اجرنا یا مجیر
عبارت «أجرنا یا مجیر» یکی از فرازهای بسیار معروف و تکرارشونده در ادعیه اسلامی، به ویژه «دعای مجیر» است. این ذکر که بر اساس منابع روایی و شیعی قرائت آن در ایام البیض ماه رمضان فراوان توصیه شده، نمادی از توبه، امانخواهی و پناه بردن انسانِ خطاکار یا درمانده به آغوش رحمت و امنیت الهی است.
از نظر صرفی و لغوی، هر دو واژه از ریشه «ج-و-ر» به معنای پناه دادن و فریادرسی مشتق شدهاند. کلمه «أجرنا» فعل امر به مخاطب صفت الهی است که طلب پناهندگی میکند و «مجیر» اسم فاعل به معنای ذات پناهدهنده است که از اسماءالحسنی به شمار میرود.
اگرچه خود این ترکیب خطی در متن قرآن دیده نمیشود، اصالت ساختاری و معنایی آن کاملاً قرآنی بوده و در آیاتی نظیر سوره مؤمنون به صفت پناهدهندگی مطلق خداوند اشاره شده است. این عبارت در ادبیات مذهبی فارسیزبانان به عنوان نماد تامّ خدامحوری در سختیها و دفع بلا شناخته میشود.