استاحش یعنی چه؟ تلفظ صحیح و بررسی کلمه در حل جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل استاحش

واژه «استاحش» یک فعل اصیل عربی از ریشه «وحش» است که به باب استفعال رفته و در متون کهن ادبی و دینی فارسی کاربرد فراوانی داشته است. این واژه به معنی وحشت‌زده شدن، احساس تنهایی و غربت کردن، دلتنگ شدن و همچنین رم کردن و دوری گزیدن از مردم است. مصدر این کلمه «استیحاش» است که در فرهنگ‌های لغت معتبری چون دهخدا و معین به تفصیل معنا شده است.

در متون کلاسیک فارسی مانند تاریخ بیهقی و آثار صوفیه، صفت فاعلی این کلمه یعنی «مستوحش» بارها به معنی فرد آزرده‌خاطر، گریزان از جمع یا دلتنگ به کار رفته است. این واژه از نظر روان‌شناختی و ادبی، بازتاب‌دهنده حالت ناخوشی روحی، بی‌قراری و عدم الفت با محیط پیرامون است.

بنابراین اگرچه این کلمه ریشه فارسی ندارد، اما به عنوان یک وام‌واژه عمیق در ادبیات ما جا افتاده و در مسابقات جدول و واژه‌شناسی، نشان‌دهنده اوج غربت روحی، انزوا و رمیدگی است که در نقطه مقابل انس و آرامش قرار می‌گیرد.