یعنی چه
این واژه از ریشه ثلاثی «هوی» و باب استفعال ساخته شده است. در لغت به معنای ربودن عقل و فکر، شیفته کردن و به سقوط کشاندن کسی به سوی خواهشهای نفسانی و باطل است.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه قرآنی با سکون روی حروف سین، تاء، واو و تاء دوم، و ضمه روی هاء آخر به صورت (اِسْ-تَهْ-وَتْ-هُ) قرائت میشود.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ برای طراحانی که معنی «او را فریفت و گمراه کرد» را در قالب یک کلمه ۷ حرفی قرآنی میخواهند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه به خوبی مفاهیمی همچون فریب خوردن، منحرف شدن از مسیر درست و یا تحت تأثیر جاذبهای گمراهکننده قرار گرفتن را منتقل میکنند.
به فارسی
با توجه به اینکه این کلمه یک فعل عربی قرآنی است، برگردان دقیق آن به فارسی به صورت عبارات فعلی مانند «او را به بیراهه کشاند»، «عقلش را ربود» و «سرگردانش کرد» ترجمه میشود.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن کریم و در آیه «كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ» به کار رفته است که تمثیلی از انسان سرگردانی است که توسط شیاطین در بیابان غافلگیر و گمراه شده است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ اسلامی و متون تفسیری، نماد استعاری انسان غافلی است که هدایت الهی را رها کرده و عقل و ارادهاش تحت تأثیر وسوسههای شیطانی مضمحل و حیران شده است.
جمعبندی و توضیح کامل استهوته
واژه «استهوته» یک فعل ماضی عربی از باب استفعال و ریشه «هوی» است که به همراه ضمیر مفعولی آمده و به معنای «او را فریفت و به سقوط یا سرگردانی کشاند» میباشد. این کلمه به طور خاص به واسطه کاربرد منحصربهفردش در آیه ۷۱ سوره انعام وارد ادبیات تفسیری و فرهنگ لغات اسلامی شده است.
در مفاهیم اخلاقی و قرآنی، این واژه حالت شخصی را توصیف میکند که هدایت الهی را پشت سر گذاشته و تسلیم وسوسهها و هواهای نفسانی شده است؛ به گونهای که شیاطین عقل او را ربوده و او را در بیابان زندگی، حیران و سرگشته رها کردهاند.
از نظر ساختاری، این واژه یک کلمه ۷ حرفی است که در حل جدولهای کلمات متقاطع مذهبی کاربرد دارد و معادلهای فارسی آن همگی بر محور مفاهیمی چون فریبخوردگی، سلب اراده و انحراف از مسیر حق میچرخند.