یعنی چه
این واژه از ریشه عربی «غرس» مشتق شده و در لغت به معنای «آن را بکار» یا «آن را در زمین تثبیت کن» است. در مفاهیم کنایی و مجازی نیز به استوار کردن یک فکر، ارزش یا باور در دل و ذهن اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [eghres-hâ] یا [aghres-hâ] در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان یک عبارت ۶ حرفی عربی با معنای «بکارش» یا «آن را بنشان» مطرح میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس مفهوم کاشتن گیاه یا تثبیت کردن یک شیء انتخاب شدهاند.
به عربی
در خود زبان عربی، واژههای هممعنی دیگری مانند «ازرعها» برای اشاره به عمل کاشتن به کار میروند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل امر به زبان فارسی تعابیری چون «بکارش»، «آن را در زمین بنشان» یا «غرسش کن» است.
در قرآن
خود واژه «اغرسها» یا ریشه «غرس» به صورت فعل در متن صریح آیات قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما این مفهوم در احادیث نبوی مشهوری (مانند حدیث کاشتن نهال حتی در آستانه قیامت) و همچنین در متون تفسیری و لغوی قرآن به وفور دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اغرسها
واژه «اغرسها» یک فعل امر عربی از ریشه «غرس» به همراه ضمیر مفعولی «ها» است که به طور دقیق به معنای «آن را بکار» یا «آن را در زمین بنشان» ترجمه میشود. این کلمه به دلیل ورود به ادبیات دینی و متون کهن، برای فارسیزبانان به ویژه در حل جدولهای کلمات متقاطع شناختهشده است. ریشه اصلی این واژه بر مفاهیمی چون کاشتن، فرو بردن در زمین و تثبیت کردن دلالت دارد.
شهرت و اهمیت اصلی این عبارت در فرهنگ اسلامی به یک حدیث نبوی گرانبها بازمیگردد که در آن تاکید شده حتی اگر قیامت در حال برپا شدن باشد و نهالی در دست داشته باشید، در صورت امکان باید آن را بکارید («فلیغرسها»). از این رو، واژه اغرسها در ادبیات مذهبی و کنایی نمادی از امید، پویایی، آیندهنگری و تلاش خستگیناپذیر تا آخرین لحظات زندگی به شمار میرود.
در ساختار زبان فارسی، این واژه به عنوان یک واژه مستقل کاربرد روزمره ندارد و صرفاً به عنوان یک تضمین یا اصطلاح عربی در متون لغوی، متون دینی و مسابقات جدول استفاده میشود که معادلهای مستقیم آن در فارسی «بکارش» و «بنشانش» هستند.