یعنی چه
این واژه در لغت به دو مفهوم اساسی اشاره دارد: نخست، بهرهکشی و به کار گرفتن اجباری انسان یا حیوان بدون پرداخت دستمزد (بیگاری)؛ دوم، خوار کردن، تسخیر و مورد تمسخر و ریشخند قرار دادن دیگران.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با الف و لام پدیده ادغام (حرف شمسی) به صورت اَسسُخْرَه (as-sokhran) یا به صورت بدون ارساء سُخْرَه (sokh-rah) است که در آن حرف خاء ساکن و سین مضموم است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه السخره به عنوان پاسخ برای طراحانی که به دنبال کلمهای ۶ حرفی با مفهوم کار اجباری یا ریشخند هستند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق کلام، در مفاهیم حقوقی و اجتماعی معادل forced labor یا corvée و در مفاهیم ارتباطی معادل mockery یا ridicule استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه از ریشه (س خ ر) است که در حالت مصدری و اسمی برای نظامهای کار اجباری یا رفتارهای حاکی از استهزا به کار میرود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی این واژه کلماتی همچون بیگاری (کار بدون مزد)، کارِ گِل، استهزا، ریشخند و تسخیر هستند.
در قرآن
خود واژه السخره به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما ریشه آن بسیار فعال است؛ برای نمونه واژه «سُخْرِيًّا» در سوره زخرف آیه ۳۲ به معنی به خدمت گرفتن و بیگاری، و واژه «يَسْخَرُونَ» به معنی تمسخر کردن در آیات دیگر به کار رفته است. همچنین تسخیر شب و روز برای انسان از همین ریشه است.
نماد چیست
در ادبیات تاریخی و متون اجتماعی، این کلمه به عنوان نماد بارز سلب آزادی انسانها، بهرهکشی ظالمانه ارباب-رعیتی و تحقیر اجتماعی افراد زیردست شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل السخره
واژه السخره ریشه در زبان عربی دارد و به طور کلی بیانگر دو مفهوم موازی یعنی «بیگاری و کار اجباری» و «تمسخر و استهزا» است. این کلمه در متون کهن فقهی، حقوقی و ادبیات فارسی وام گرفته شده تا نشاندهنده موقعیتهایی باشد که در آن فردی بدون رضایت و دستمزد به کار گرفته میشود یا مورد تحقیر قرار میگیرد.
در تحلیل قرآنی و ریشهشناختی، اصطلاحات همخانواده آن تعادلی میان مفهوم تکوینی (رام کردن جهان برای انسان توسط خداوند) و مفهوم اجتماعی (استثمار یا تمسخر متقابل انسانها) ایجاد کردهاند. این واژه از نظر ادبی نمادی از نابرابریهای ساختاری قدرت در جوامع گذشته است.