یعنی چه
کلمه «العبسه» (العبسة) از ریشه عربی «ع ب س» گرفته شده و اسم مرّه است، یعنی به یکبار رخ دادن عمل اخم کردن یا ترشرویی دلالت دارد. همچنین در متون کهن ادبی به رنگ کدر، غبارآلود و تیره نیز گفته شده است.
تلفظ
این کلمه با الف و لام تعریف به صورت [al-'ab-sah] تلفظ میشود که در آن حرف عْ مفتوح، بْ ساکن و سْ مفتوح است.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل عربی اخم، چهره درهم کشیدن یا ترشرویی با تعداد ۶ حرف خواسته میشود.
به انگلیسی
برای بیان حالت درهم کشیدن چهره و اخم در زبان انگلیسی از واژههای Frown و Scowl استفاده میشود.
به عربی
واژه العبسه خود یک لفظ اصیل عربی است. مترادفهای هممعنی آن در این زبان شامل التجهم و الاستياء هستند.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی این کلمه شامل «یکبار اخم کردن»، «رو ترش کردن» و «گرفتگی چهره» است که نشاندهنده حالت ناخوشایند یا جدیت بیش از حد در صورت است.
نماد چیست
العبسه در فرهنگ و ادبیات مظهر و نماد رویکرد سرد، بیاعتنایی، نارضایتی و خشونت چهره در برابر لطافت و تبسم است. امروزه در اصطلاحات زیبایی و پزشکی نیز به خط اخم بین دو ابرو «خط العبسة» میگویند.
جمعبندی و توضیح کامل العبسه
واژه «العبسه» یک مدخل و لفظ اصالتاً عربی است که با الف و لام تعریف همراه شده و از ریشه ثلاثی «ع ب س» مشتق شده است. این کلمه از نظر ساختاری اسم مرّه محسوب میشود و به معنای یکبار اخم کردن، ترشرویی یا درهم کشیدن اجزای چهره در اثر ناراحتی، خشم یا جدیت زیاد است. اگرچه خودِ این کلمه با الف و لام در متن قرآن نیامده، اما ریشه فعلی آن در آیه نخست سوره مبارکه «عبس» به صورت «عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ» (چهره درهم کشید و روی برتافت) به کار رفته است.
علاوه بر معنای رایج متمایل به حالت چهره، در متون ادبی و شروح کهن (مانند شرح معلقات سبعه) به رنگهای کدر، غبارآلود و مایل به خاکستری تیره نیز العبسه اطلاق شده است. در کاربردهای مدرن و پزشکی به ویژه در زبان عربی معاصر، اصطلاح «خط العبسه» برای اشاره به همان خط اخم معروف بین دو ابرو استفاده میشود که نمادی از انقباض عضلات صورت به دلیل تمرکز یا عصبانیت است.