یعنی چه
التوطن در لغت به معنای انتخاب کردن یک مکان به عنوان وطن، مسکن گزیدن و ماندگار شدن در آنجا است. در علوم جدید مانند زیستشناسی و پزشکی نیز به بومی شدن یک گونه یا پایداری یک بیماری در یک منطقهٔ خاص (توطن بیماری) اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه در اصل عربی همراه با الگو و تشدید است و در فارسی معمولاً الف و لام آن حذف شده و به صورت «تَوَطُّـن» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه التوطن به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «وطن گزیدن» یا «جاگیر شدن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن، در مباحث اجتماعی معادل Settlement، در زیستشناسی و پزشکی معادل Endemism و در مباحث حقوقی معادل Naturalization استفاده میشود.
به عربی
خود واژهٔ «التوطن» ریشه و ساختار عربی دارد و از مصدر باب تفعّل (توطّن) از ریشه «و ط ن» مشتق شده است.
به فارسی
در زبان فارسی، معادلهای دقیق این واژه شامل مسکن گزیدن، بومزادی، پایدار شدن در یک منطقه و جایگیر شدن مکرر است.
در قرآن
خود کلمه «التوطن» در متن قرآن وجود ندارد؛ ولی همخانواده آن یعنی «مَوَاطِن» (جمع مَوطِن به معنای جایگاهها یا میدانهای جنگ) در آیه ۲۵ سوره توبه آمده است: «لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ».
جمعبندی و توضیح کامل التوطن
واژه «التوطن» یک وامواژهٔ عربی در زبان فارسی است که از ریشه «و ط ن» ساخته شده و به مفهوم اسکان پایدار، وطنگزینی و ریشهدار شدن در یک موقعیت جغرافیایی اشاره دارد. این کلمه در ادبیات رسمی، فقه اسلامی و همچنین متون علمی کاربرد تخصصی دارد.
در فقه، «قصد توطن» به معنای نیت اقامت طولانیمدت در یک شهر است که احکام عبادی مسافر را تغییر میدهد. از سوی دیگر، در علوم تجربی مانند زیستشناسی و پزشکی، این اصطلاح برای بومی شدن یک گونه گیاهی، جانوری یا ماندگاری یک بیماری در یک زیستبوم خاص به کار میرود.