دایم الخمر یعنی چه؟ تلفظ، معادل انگلیسی و در جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل دایم الخمر

واژه دایم‌الخمر یک ترکیب اصطلاحی ساخته‌شده از دو جزء عربی «دائم» و «الخمر» است که در زبان فارسی رواج یافته است. این عبارت به لحاظ لغوی و ریشه‌شناسی به معنای کسی است که پیوسته و بدون انقطاع به نوشیدن مسکرات می‌پردازد، به طوری که عقل و هوشیاری او همواره تحت پوشش و حجاب مستی قرار دارد. در ادبیات سنتی، این واژه گاه به صورت مجازی برای توصیف افراط در لذات دنیوی یا در اشعار عرفانی به عنوان نمادی استعاری از مستی ابدی ناشی از عشق الهی به کار رفته است.

از دیدگاه لغت‌شناختی، ریشه جزء دوم این کلمه «خ م ر» است که به معنای پوشاندن و مخفی کردن می‌باشد؛ چرا که مسکرات مایه پوشانده شدن عقل انسان می‌شوند. در فرهنگ‌های لغت معتبر نظیر دهخدا و معین، مترادف‌هایی همچون میخواره، باده‌پرست و مدمن برای آن ذکر شده و در طراحی جدول‌های کلمات متقاطع فارسی نیز به عنوان یک واژه ۹ حرفی کلیدی شناخته می‌شود.