یعنی چه
کبارون یک واژه با ریشه عربی است که به عنوان صفت یا اسم برای اشاره به طبقه بزرگان، اعیان، اکابر و افراد دارای پختگی و والامقامی به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با ضمه روی کاف، تشدید و فتحه روی باء تلفظ میشود و در اصل یک جمع مذکر سالم عربی است.
در جدول
کلمه کبارون در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنمای «بزرگان» یا «اشراف» کاربرد دارد و کلمهای ۶ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههایی که به افراد شاخص، نخبه و صاحبمقام اشاره دارند برای ترجمه آن استفاده میشود.
به عربی
خود واژه در اصل عربی و جمعِ کلمه «کُبّار» (صفت مبالغه از ریشه ک-ب-ر) است که با نشانه جمع «ون» آمیخته است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون بزرگان، سروران، کلانتران، اعیان و سپیدمویان است که به طبقه حاکم یا محترم جامعه اشاره دارد.
در قرآن
خود واژه «کبارون» در متن قرآن نیست؛ با این حال، شکل مفرد آن یعنی «کُبّار» به عنوان صفت مبالغه در آیه «وَمَكَرُوا مَ مَكْرًا كُبَّارًا» (و نقشه و مکر بسیار بزرگی کشیدند) به کار رفته است. همچنین واژههای همریشه دیگر آن مانند کبیر و اکبر فراوانی بالایی در قرآن دارند.
نماد چیست
در مفاهیم فرهنگی و ادبی، این کلمه و ریشه آن نمادی از والامقامی، بزرگی مرتبه، طبقه اشراف و اقتدار ناشی از سن، علم یا جایگاه اجتماعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کبارون
واژه «کبارون» یک کلمه اصیل و مستقل در زبان فارسی معیار امروز نیست، بلکه یک واژه دخیل عربی (جمع مذکر سالم) است که در ادبیات و متون کهن فارسی به چشم میخورد. این کلمه از ریشه «ک-ب-ر» گرفته شده و شکل جمع واژه «کُبّار» است.
در لغتنامههای معتبری همچون دهخدا، این کلمه به معنای بسیار بزرگان، اعیان، اشراف و کسانی که از نظر سن، علم یا رتبه اجتماعی در جایگاه بالایی قرار دارند، معنی شده است. اگرچه خود این لفظ در فارسی امروز رایج نیست، اما کلمات همخانواده آن کاربرد گستردهای دارند.
در زمینه بازیهای فکری و جدول کلمات، کبارون یک کلمه شش حرفی است که معمولاً در پاسخ به راهنماهایی نظیر بزرگان قوم یا اشراف آورده میشود. مفرد این واژه در قرآن کریم نیز به عنوان صفت مبالغه برای مکر بزرگ به کار رفته است.