یعنی چه
این واژه مصدری عربی از باب تفاعل است که به یک مفهوم خاص در دامداری سنتی عرب اشاره دارد؛ حالتی که حیوان پس از منع شدن از شیر، همچنان ولع و شیفتگی شدیدی به آن نشان میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح تاء، فاء کشیده (الف) و ضم طاء است.
در جدول
در پاسخ به سؤالاتی نظیر «از شیر بازگرفتن شتربچگان» یا «میل شتربچه به شیر پس از فطام»، واژه ۵ حرفی «تفاطم» مد نظر است.
به انگلیسی
اصطلاح دقیق معادل علمی آن در زبان انگلیسی وجود ندارد، اما عبارات فوق مفهوم ولع پس از دوران شیرخوارگی یا قطع همزمان شیر را میرسانند.
به عربی
این واژه در لغتنامههای کهن عربی مانند منتهیالارب به عنوان مصدری برای بازداشتن همزمان شتربچهها از شیر و اشتیاق بعدی آنها ثبت شده است.
به فارسی
در زبان فارسی معادل تککلمهای دقیقی برای این مفهوم ظریف وجود ندارد و باید آن را به صورت ترکیبی یا تشریحی معنا کرد.
در قرآن
واژه تفاطم یا مشتقات مستقیم ریشه «ف ط م» در کتاب مقدس قرآن وجود ندارند، هرچند واژه «فطام» در احادیث و فقه به معنی از شیر گرفتن کودک کاربرد فراوان دارد.
نماد چیست
این کلمه یک واژه تخصصی و کهن لغوی است و در ادبیات مکتوب یا فرهنگ عامه به عنوان نماد، نشان یا تمثیل خاصی استفاده نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل تفاطم
واژه «تفاطم» یک مصدر عربی بسیار نادر و مهجور است که در فرهنگهای لغت کهن نظیر لغتنامه دهخدا و ناظمالاطباء ثبت شده، اما در زبان فارسی امروز هیچگونه کاربرد زنده و رایجی ندارد. این واژه از ریشه ثلاثی مجرد «ف ط م» ساخته شده که در اصل به معنی بریدن، جدا کردن و بهطور ویژه از شیر بازگرفتن کودک یا بچه حیوان است.
معنای دقیق و ظریف تفاطم در باب تفاعل، به حالت و ولع خاصی اشاره دارد که در شتربچهها پس از منع شدن از شیر مادر به وجود میآید؛ همچنین به معنای اقدام یک قوم برای از شیر بازگرفتن همزمان شترهایشان نیز به کار میرود. گاهی ممکن است این کلمه در متون با واژههایی چون «تفهیم» یا «تفطن» به دلیل شباهت ظاهری اشتباه گرفته شود، اما به عنوان یک مدخل مستقل، معنای لغوی آن کاملاً وابسته به حوزه دامداری سنتی عرب است.