یعنی چه
القدور جمع واژه عربی «قِدر» است و به معنی دیگها، قابلمهها یا ظرفهای بزرگ فلزی و سنگی است که برای طبخ غذا در حجم زیاد استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اَلْقُدُور (Al-Qudoor) با ضمه روی حروف قاف و دال است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه القدور به عنوان پاسخ برای راهنمای «دیگها» یا «ظروف بزرگ پختوپز» کاربرد دارد و کلمهای ۶ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژههایی مانند Pots (ظروف/دیگها) یا Cauldrons (دیگهای بزرگ و سنگین) استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی و جمع کلمه «قِدْر» است. در زبان عربی معادلهای هممعنی دیگری مانند الطناجر یا الأواني نیز برای ظروف آشپزی به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این واژه به زبان فارسی، «دیگها» یا «قابلمههای بزرگ» است که برای آشپزی و اطعام جمعی استفاده میشوند.
در قرآن
این واژه یکبار در قرآن کریم در آیه ۱۳ سوره سبأ به صورت «قُدُورٍ رَّاسِیَاتٍ» آمده است. این آیه به توصیف ساخت ظروف و سازههای عظیمی میپردازد که جنیان به دستور حضرت سلیمان (ع) میساختند؛ دیگهای بسیار بزرگی که به دلیل سنگینی، روی اجاقها ثابت و غیرقابل جابهجایی بودند.
نماد چیست
در تفاسیر و فرهنگ قرآنی، وجود این دیگهای بزرگ نمادی از برکت، رفاه اجتماعی، تمدن و توانایی ساخت ابزارهای بزرگ صنعتی است. همچنین در ادبیات کنایه از اطعامِ جمعی، سخاوت و مهماننوازی در مقیاس وسیع دارد.
جمعبندی و توضیح کامل القدور
واژه «القدور» یک اسم جمع اصالتاً عربی (مفرد آن: قِدر) به معنی دیگها و قابلمههای بزرگ آشپزی است که وارد زبان فارسی شده است. این کلمه از ریشه «ق د ر» گرفته شده اما برخلاف واژههای همریشه خود مانند قدرت و قدیر، دلالت بر ابزار مادی طبخ غذا دارد.
شهرت و اهمیت اصلی این واژه به کاربرد آن در آیه ۱۳ سوره مبارکه سبأ بازمیگردد؛ جایی که قرآن از دیگهای بزرگ و ثابتی یاد میکند که به فرمان حضرت سلیمان (ع) ساخته میشدند. این واژه در فرهنگ اسلامی و ادبیات مکتوب، استعارهای از رفاه، برکت، مهماننوازی و تواناییهای صنعتی یک تمدن به شمار میرود.