یعنی چه
این واژه مصدری عربی از باب افعلال است و زمانی به کار میرود که اسب به دلیل سرعت بالای حرکت، بدن خود را کشیده و منبسط میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه بر وزن اِفْعِلال (islahbāb) میباشد.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، این واژه ۷ حرفی به عنوان پاسخ برای مفهوم «دراز شدن اسب هنگام دویدن» یا «یازش اسب» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی اصطلاح دقیقی برای این واژه وجود ندارد، اما عبارات فوق مفهوم کشش بدنی اسب در بالاترین سرعت را میرسانند.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه عربی است و در لغتنامههای کهن عربی برای توصیف حالت خاصی از دویدن اسب (اذا عدا اسلهبّ) به کار رفته است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههایی چون یازش (از مصدر یازیدن به معنی کشش) و دراز شدن اندام است.
در قرآن
واژه اسلهباب یک اصطلاح لغوی و فصیح در زبان عربی برای توصیف اسبان است و کاربرد قرآنی ندارد.
نماد چیست
در تصویرسازیهای ادبی، این حالت نمادی از نهایت توان، سرعتِ همراه با وقار و انعطاف بدنی موجودات در حال دویدن است.
جمعبندی و توضیح کامل اسلهباب
واژه «اسلهباب» اصالتاً یک مصدر عربی از باب افعِلال است که به کتابهای لغت و فرهنگهای فارسی راه یافته است. این کلمه به طور اختصاصی برای توصیف حالت بدنی اسب در زمان دویدن بسیار سریع و تاختن به کار میرود؛ حالتی که در آن اندام و جثه اسب به دلیل سرعت بالا، کشیده و منبسط (ممتد) به نظر میرسد.
اگرچه ممکن است در نگاه اول این واژه با کلمات مشابهی مانند «اسباب» اشتباه گرفته شود، اما اسلهباب اصالت لغوی مجزایی دارد و دقیقاً واژهای ۷ حرفی است. معادلهای فارسی آن مفاهیمی چون یازش، امتداد و تمطّی (کشیدگی) هستند که نمایانگر اوج پویایی، چابکی و انعطاف در حرکت میباشند.