معنی
موزون صفتی است که به هر چیز دارای تناسب، هماهنگی و ریتم مشخص اطلاق میشود. این واژه در شعر به کلامی که دارای وزن عروضی صحیح باشد و در توصیف ظاهری به اندام متناسب و آراسته (مانند قد موزون) اشاره دارد.
یعنی چه
در مفهوم عام، یعنی هر چیزی که اجزای آن با یکدیگر هارمونی و سازگاری کامل داشته باشند و از بیقوارگی و آشفتگی دور باشد.
مترادف
هم خانواده
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح میم، سکون واو، ضم زای کشیده و نون ساکن است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه موزون به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی چون «سنجیده»، «دارای وزن شعر» یا «خوشریتم» به کار میرود.
به انگلیسی
به عربی
به فارسی
واژههای اصیل فارسی مانند «سخته» (به معنی سنجیده شده با ترازو) و «خوشتراش» یا «خوشنوا» میتوانند در بافتهای مختلف معادل فارسی این کلمه باشند.
نماد چیست
در ادبیات، هنر و عرفان، واژه موزون (مانند طبع موزون یا قامت موزون) نشانه برقراری هندسه دقیق و نظم الهی در آفرینش و همچنین نمادی از زیبایی آمیخته با حسابوکتاب است.
جمعبندی و توضیح کامل موزون
واژه «موزون» ریشهای عربی دارد و از ماده «و ز ن» به معنی سنجیدن و وزن کردن گرفته شده است. این صفت در زبان فارسی کاربرد گستردهای یافته و به هر پدیده، کلام یا اندامی که دارای نظم، تناسب، هارمونی و ریتم مشخص باشد، اطلاق میشود. کلام موزون مبنای شعر عروضی است و قامت موزون نشاندهنده زیبایی مادی و ساختار بینقص مینیاتوری است.
این واژه در متون قرآنی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ چنانکه در آیه ۱۹ سوره حجر به «خلق موزون» اشاره شده که نشاندهنده آفرینش حسابشده، دقیق و متناسب گیاهان و پدیدههای زمین بر اساس حکمت الهی است. بنابراین موزون تنها به معنی سنگینی مادی نیست، بلکه نمادی از اعتدال و هندسه پنهان در جهان هستی به شمار میرود.