آهو یعنی چه؟ مترادف، ریشه و جمله سازی با آهو

یعنی چه

آهو در معنای نخست، جانوری علف‌خوار، تیزپا و از خانوادهٔ گوزن‌سانان است که به چشمان درشت و زیبایش شهرت دارد. در معنای دوم و ادبیات کهن فارسی (مانند شاهنامه)، این واژه به معنای عیب، نقص، گناه و صفت زشت نیز به کار می‌رود؛ به طوری که «بی‌آهو» یعنی بی‌عیب.

مترادف

برای واژهٔ آهو با توجه به دو معنای حیوان و عیب، مترادف‌های متعددی وجود دارد.

هم خانواده

در زبان فارسی برای واژه‌های جامد هم‌خانواده به سبک قواعد عربی وجود ندارد، اما ترکیب‌ها و مشتقات فوق با آن هم‌گروه هستند.

ریشه

این واژه در زبان فارسی میانه و پهلوی به صورت «آهوگ» (Āhūg) بوده است. در وجه تسمیه معنای دوم آن (عیب)، برخی معتقدند از ترکیب «آ» (پیشوند نفی) + «هوک» (به معنی خوب و نیکو) ساخته شده که در مجموع مفهوم «ناخوب» یا همان عیب را می‌رساند.

جمله سازی

در جدول

در جدول‌های کلمات متقاطع، پاسخ مستقیم واژهٔ آهو یک کلمهٔ ۳ حرفی است؛ اما با توجه به تعداد حروف، گزینه‌های جایگزین فوق نیز کاربرد دارند.

به انگلیسی

در زبان انگلیسی با توجه به گونهٔ دقیق حیوان، از واژه‌های متفاوتی استفاده می‌شود.

به عربی

در زبان عربی واژهٔ ظبی برای مطلق آهو و غزال برای آهوان لاغراندام و تیزپا به کار می‌رود.

به ترکی

در ترکی استانبولی واژهٔ جیلان (Ceylan) دقیق‌ترین معادل برای آهو و غزال است.

نماد چیست

آهو در فرهنگ و ادبیات فارسی نماد زیبایی چشمگیر، معصومیت، تیزپایی و رمندگی (گریزان بودن از خلق) است. همچنین به خاطر داستان‌های مذهبی مشهور، در فرهنگ اسلامی-ایرانی نماد مظلومیت و پناهندگی است که مفهوم «ضامن آهو» اشاره به همین جایگاه دارد. علاوه بر این، به خاطر نافه‌اش نماد خوش‌بویی نیز به شمار می‌رود.