معنی
ملاطفت به معنای رفتار همراه با لطف، شفقت و عطوفت است و به هرگونه نرمخویی و نیکویی کردن در برخورد با انسانها اشاره دارد.
یعنی چه
این واژه در اصطلاح به معنای ملایمت، رفق و مدارا در رفتار است؛ یعنی فرد در مواجهه با دیگران از خشونت و درشتی پرهیز کرده و با روی خوش و نوازش برخورد کند.
مترادف
واژههایی مانند مهربانی، رفق، ملایمت و شفقت نزدیکترین معنا را به این کلمه دارند.
هم خانواده
این واژه از ریشه سه حرفی (لطف) در زبان عربی و از باب مفاعله گرفته شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی مُلاطَفت (به ضم میم و فتح طاء) است که از واژه عربی مُلاطَفة برگرفته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه ملاطفت به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «نرمی و مهربانی» یا «خوشرفتاری» کاربرد دارد و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم ملاطفت در زبان انگلیسی بیشتر از واژههای مربوط به مهربانی و نرمی رفتار استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان نیز به معنای خوشرفتاری و لطف متبادل به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ملاطفت
واژه «ملاطفت» یکی از مفاهیم کلیدی در اخلاق و ادبیات فارسی است که بر اهمیت حسن خلق، رفتار مسالمتآمیز و پیوندهای عاطفی میان انسانها تاکید دارد. این کلمه که ریشه در زبان عربی دارد، در فرهنگ ایرانی جلوهای از صلحجویی و شفقت به شمار میرود و معمولاً در نقطهی مقابل واژگانی چون خشونت، درشتی و قساوت قلب قرار میگیرد.
در متون ادبی و عرفانی، ملاطفت به عنوان ابزاری برای جذب دلها و تسکین آلام دیگران توصیف شده است. اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده، اما همخانوادههای آن مانند اصطلاح «وَلْیَتَلَطَّفْ» و مفهوم کلی رحمت و رفق بارها مورد تاکید قرار گرفتهاند تا الگویی برای تعاملات انسانی مهربانانه باشند.