یعنی چه
ترکیب ثروت و توانگری به وضعیت دارا بودن، تمکن مالی و رفاه اشاره دارد که در آن فرد علاوه بر داشتن اموال و منابع ارزشمند مادی، از قدرت و توانمندی لازم برای بهرهمندی از آنها نیز برخوردار است.
تنزق
واژه ثروت به صورت (ثَ رْ وَ ت) و توانگری به صورت (تَ وان گَ ری) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این عبارت یا واژههای هممعنی آن نظیر غنا، تمکن، مکننت و دولت به عنوان پاسخ شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که رایجترین آنها Wealth و Prosperity هستند.
به عربی
در زبان عربی از واژههای ثروة، غنى و یسار برای توصیف فراوانی مال و تمکن استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی سره و متون کهن، معادلهایی نظیر دارایی، مالداری، مایهداری، و واژههای کنایی مثل گنج و دولت برای اشاره به این مفهوم به کار رفتهاند. واژه توانگری خود یک اصطلاح اصیل فارسی مشتق از توان و پسوند اسمساز است.
در قرآن
عین عبارت «ثروت و توانگری» در قرآن نیامده است؛ اما ریشه ثروت (ثری) یکبار به معنی خاک نمناک ذکر شده است. با این حال، مفاهیم نزدیک به آن با واژههایی چون مال، رزق، نعمت و غنی بیان شدهاند که مال را مایه زینت دنیا و ابزاری برای آزمایش انسان معرفی میکنند.
نماد چیست
در فرهنگها و اساطیر مختلف، ثروت و توانگری با نمادهایی چون طلا، گنج، خاک حاصلخیز و شاخ فراوانی (در اساطیر یونان) شناخته میشود. در ادبیات عرفانی ایران نیز این اصطلاح علاوه بر مادیات، نمادی از غنای درونی و بینیازی دل است.
جمعبندی و توضیح کامل ثروت و توانگری
عبارت «ثروت و توانگری» ترکیبی جامع از دو مفهوم مادی و عملکردی است. واژه ثروت ریشهای عربی دارد و به حجم داراییها و اموال ارزشمند اشاره میکند، در حالی که توانگری واژهای اصیل و فارسی است که مفهوم قدرت، تمکن و توانایی بهرهمندی از آن داراییها را در خود دارد. این ترکیب در کنار هم، پدید پدیدآورنده بستر رفاه کامل و بینیازی اقتصادی در زندگی انسان است.
در دیدگاههای فرهنگی، ادبی و مذهبی، این مفهوم همواره با دو روی سکه نگریسته شده است؛ از یک سو به عنوان نعمتی ارزشمند، مایه آسایش، و نمادی از برکت و شکوفایی (مانند گنج و طلا) ستایش میشود و از سوی دیگر در متون اخلاقی و قرآنی، به عنوان یک ابزار آزمایش برای انسان تلقی شده که ارزش واقعی آن در انفاق و بهرهگیری درست مشخص میگردد.