یعنی چه
طرقات در لغت به معنی راهها و گذرگاهها است. این واژه جمع مؤنث سالم یا جمع مکسر از ریشه «طریق» یا «طرقة» است و به هر مسیر کوبیده شدهای که محل عبور و مرور مردم باشد، اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه به صورت ضمه روی طاء و راء یعنی (طُرُقات) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه طرقات معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «راهها»، «جادهها» یا «جمع طریق» کاربرد دارد و دقیقاً ۵ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با سیاق متن میتوان از واژگان عمومی مربوط به راهها و معابر استفاده کرد.
به عربی
خود واژه طرقات اصالت عربی دارد و در این زبان نیز به عنوان جمع طریق برای اشاره به معابر و جادهها استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این واژه به زبان فارسی کلماتی نظیر راهها، جادهها، معابر و مسیرها است که مفهوم کثرت و عبور و مرور را میرسانند.
در قرآن
خود واژه «طرقات» به این شکل دقیق در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای آن نظیر «طریق» و «طرائق» (مانند سَبْعَ طَرائِقَ در سوره مؤمنون) به کار رفتهاند. همچنین در متون فقهی و احادیث اسلامی اصطلاح «آداب الطرقات» به معنای حقوق و آداب رفتار در راهها بسیار رایج است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و نمادشناسی، طرقات نشاندهنده تکثر راهها و مسیرهای پیشروی انسان در زندگی مادی، سرگشتگی میان چندراهیها و همچنین راههای گوناگون رسیدن به حقیقت و معرفت است.
جمعبندی و توضیح کامل طرقات
واژه «طرقات» یک وامواژه فصیح عربی در زبان فارسی است که به عنوان جمع کلمه طریق، معنای راهها، جادهها، خیابانها و گذرگاهها را میدهد. ریشه اصلی این واژه «ط ر ق» به معنی کوبیدن است و از آنجا که مسیرها بر اثر رفتوآمد زیاد پاخورده و کوبیده میشوند، به این نام خوانده شدهاند.
این کلمه علاوه بر کاربرد واقعی و جغرافیایی خود در اشاره به معابر، در ادبیات و عرفان نیز کاربردی استعاری دارد و به نمادی برای مسیرهای متعدد زندگی، انتخابها، چندراهیهای سرنوشت و طریقتهای گوناگون سلوک تبدیل شده است. اگرچه خود این لفظ در قرآن عیناً نیست، اما مشتقات مهم آن در متن دین بسیار پرکاربرد هستند.