معنی
شوق حالتی درونی است که با میل شدید، رغبت و دلبستگی عمیق همراه است و باعث ایجاد حرکت و هیجان در نفس انسان برای رسیدن به مقصود یا دیدار محبوب میشود.
یعنی چه
این واژه به معنای کشش قلبی، آرزومندی فراوان و شور و حرارتی است که انسان را به سوی کسی یا چیزی سوق میدهد و نوعی کشش معنوی و احساسی به شمار میرود.
مترادف
این کلمات همگی بر مفهوم تمایل عمیق و پرحرارت به یک هدف یا شخص دلالت دارند.
متضاد
واژههایی که نشاندهنده دوری جستن، عدم تمایل و سردی احساسات نسبت به یک موضوع هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه لغوی مشترکی مشتق شدهاند و مفاهیم متمایل بودن یا برانگیختن میل را میرسانند.
ریشه
این واژه اسم مصدر از فعل ثلاثی مجرد «شاقَ - یَشوقُ» در زبان عربی است که به معنی برانگیختن و به آرزو آوردن است. در ریشهشناسی قدیمیتر به معنای بستن طناب به میخ نیز آمده که کنایه از پیوند محکم دل به محبوب دارد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه سه حرفی شوق یا ذوق به عنوان پاسخ اشتیاق و میل شدید کاربرد دارد.
به انگلیسی
این کلمات در زبانهای دیگر برای بیان حالت شور، هیجان و تمایل شدید قلبی به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل شوق
واژه «شوق» یکی از کلیدیترین مفاهیم در ادبیات، عرفان و روانشناسی زبان فارسی است. این واژه که ریشهای عربی دارد، توصیفکننده آن نیروی محرک درونی و آتشینی است که انسان را با تمام وجود به سمت کمال، حقیقت یا وصال معشوق پیش میبرد. در ادبیات عرفانی، شوق به عنوان اولین قدم یا زنجیری پنداشته میشود که دل عاشق را محکم به محبوب پیوند میزند و مایه حیات سالک است.
اگرچه خودِ این کلمه به صورت مصدری و ظاهری در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم عمیق آن مانند جاری شدن اشک شوق از شناخت حق و روشنی چشم در ملاقات الهی به زیبایی تصویر شده است. در زندگی روزمره نیز این واژه نماد امید، انرژی مثبت و انگیزه بالایی است که تفاوتی آشکار با میل ساده دارد و با هیجان مثبت همراه است.