یعنی چه
واژه مُطْفِل در لغت به معنی مادرِ دارای فرزند کوچک است. این کلمه برای اشاره به انسان یا حیوان مادهای به کار میرود که بهتازگی زایمان کرده و نوزادش همراه اوست.
تلفظ
این کلمه به صورت مُطْفِل (ضم میم، سکون طاء، کسر فاء) تلفظ میشود و اسم فاعل از باب افعال در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «زن یا جانور بچهدار»، کلمه ۴ حرفی «مطفل» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل دقیقی که یکواژهای باشد برای این مفهوم وجود ندارد و از عبارات توصیفی استفاده میشود.
به عربی
در عربی معیار برای توصیف این حالت از ترکیبهای «ذات طفل» یا عبارتی چون «أطْفَلَتِ المرأةُ» (آن زن صاحب طفل شد) استفاده میکنند.
به فارسی
نزدیکترین و رایجترین معادلهای فارسی برای این واژه، صفتهای «بچهدار» و «فرزنددار» هستند.
در قرآن
عین کلمه «مُطْفِل» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، کلمات همریشه با آن مانند «طفلاً» در سورههای حج و غافر، و «الأطفال» در سوره نور دیده میشوند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و فرهنگ سنتی، نمادی از غریزه مادری، شفقت، و حفاظت از فرزندانِ نوزاد و آسیبپذیر در برابر خطرات است.
جمعبندی و توضیح کامل مطفل
واژه «مُطْفِل» یک وامواژه ادبی و تخصصی عربی در زبان فارسی است که از ریشه ثلاثی (ط ف ل) مشتق شده است. این کلمه به طور دقیق به انسان یا حیوان مادهای اشاره دارد که همراه با نوزاد یا کودک خود است و به نوعی بازتابدهنده مفهوم بچهداری و مادرانگی در دنیای انسانها و حیات وحش است.
نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با کلمه «مُتَطَفِّل» است؛ متطفل به معنای مهمان ناخوانده یا طفیلی است و بار معنایی کاملاً متفاوتی دارد، در حالی که مُطْفِل صرفاً یک صفت زیستی و توصیفی محترمانه برای مادران صاحب فرزند کوچک است.
این کلمه اگرچه در زبان روزمره فارسی کاربرد چندانی ندارد، اما در متون کهن لغوی نظیر لغتنامه دهخدا و فرهنگهای عربی به فارسی به عنوان یک اصطلاح دقیق معنایی ثبت شده و در طراحهای جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک سؤال فکری کاربرد دارد.