معنی
واژه آغاز به عنوان اسم مصدر در زبان فارسی به معنی نقطه شروع، ابتدا و نخستین بخش از یک جریان، رویداد، زمان یا کار به کار میرود.
یعنی چه
عبارت آغاز در زبان عامه و ادبی به مفهوم خاستگاه، طلیعه یا لحظه حرکت از عدم به وجود است و به عنوان نماد پیدایش و امید شناخته میشود.
مترادف
واژههایی مانند شروع و ابتدا بیشترین کاربرد را به عنوان مترادف آغاز دارند.
متضاد
کلماتی که نقطه مقابل آغاز هستند و بر پایان یافتن دلالت میکنند.
هم خانواده
این کلمات همگی از بن واژه آغاز یا ریشه فعلی آغازیدن ساخته شدهاند.
ریشه
این واژه ریشه کهن ایرانی در زبان پارسی میانه و سغدی دارد که به صورت āγāz به معنی شروع و به حرکت درآمدن استفاده میشده است.
جمله سازی
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ واژه چهار حرفی اصیل فارسی به معنی ابتدا، کلمه آغاز است.
به انگلیسی
معادلهای رایج بینالمللی برای کلمه آغاز در زبان انگلیسی شامل واژههای فوق است.
جمعبندی و توضیح کامل آغاز
واژه «آغاز» یکی از کلمات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در دوران پارسی میانه دارد. این واژه نه تنها در گفتگوهای روزمره به معنای شروع و خاستگاه هر پدیده استفاده میشود، بلکه در ادبیات و عرفان فارسی نیز نمادی از امید، پیدایش، خلقت و حرکت از عدم به وجود به شمار میرود.
اگرچه خود این واژه به دلیل فارسی بودن در متن عربی قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم معادل آن مانند «بدء» (شروع آفرینش) یا صفت الهی «الأول» به کرات مطرح شدهاند. در فرهنگ عامه و نمادشناسی نیز آغاز را با پدیدههایی همچون طلوع خورشید، فصل بهار و جوانه زدن گیاهان تصویر میکنند که همگی یادآور تولد دوباره و حرکت هستند.