یعنی چه
این واژه در لغت به معنای داشتن نفس بلند و طولانی است، اما در اصطلاح ادبی و عرف زبانی به عنوان کنایه از پرحرفی، روده درازی و طولانی کردن بیش از حد سخن (اطاله کلام) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتح در حرف 'ن' و 'ف' و مصوت بلند در بخشهای دیگر است: دِرازْ نَفَسی.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «پرگویی» یا «طولانی کردن سخن» با تعداد ۸ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای فوق دقیقترین معادلها برای توصیف ویژگی کسی یا متنی هستند که بیش از حد طولانی و خستهکننده است.
به عربی
در ادبیات عرب برای مفهوم کنایی آن از اصطلاحات بلاغی مانند إطناب یا إطالة استفاده میشود، هرچند ترکیب لغوی آن به معنای بردباری نیز میآید.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل پرحرفی، گزافگویی و روده درازی است که همگی بار معنایی منفی زیادهروی در گفتار را منتقل میکنند.
نماد چیست
در ادبیات عامیانه و تمثیلی نماد چانه لق بودن یا روده درازی است؛ اما در پهنه معنای لغوی و استعاری قدیمیتر، گاهی نماد توان بالا، صبر، استقامت و ظرفیت جسمی یا روحی قلمداد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دراز نفسی
واژه «دراز نفسی» یک ترکیب صفت مرکب کنایی در زبان فارسی است که از دو بخش «دراز» (فارسی) و «نفس» (عربی) به همراه یای مصدری شکل گرفته است. اگرچه این واژه در لایه نخست و لغوی خود به معنای داشتن ظرفیت بالای تنفسی و ریوی است، اما در پهنه لغتنامههای معتبر فارسی نظیر دهخدا و معین، عمدتاً در معنای کنایی آن یعنی پرگویی، وراجی و خستهکننده کردن کلام با طول دادن بیش از حد سخن به کار میرود.
این کلمه در بازیهای شرح در متن و جدول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۸ حرفی برای نشانه کلماتی مثل پرچانگی یا اطاله کلام شناخته میشود. در مقابل این واژه اصطلاحاتی چون کمگویی، گزیدهگویی و ایجاز قرار دارند که ارزشهای سخنوری در ادبیات کلاسیک به شمار میروند.