معنی
واژهٔ تنومند به معنای شخصی یا موجودی است که دارای جثهای بزرگ، بدنی قوی و عضلانی، و ساختاری مستحکم و پرقدرت باشد. این کلمه هم برای انسانهای قویهیکل و هم برای اشیاء یا درختان کهنسال و ضخیم به کار میرود.
یعنی چه
عبارت تنومند در اصل به ویژگیِ داشتن بدنی بزرگ، فربه، بلندبالا و باابهت اشاره دارد که نشاندهندهٔ زورمندی و سلامت کامل جسمانی است.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشهٔ مشترک «تن» در فارسی میانه به معنی بدن و جسم مشتق شدهاند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژهٔ تنومند با ۶ حرف به عنوان پاسخ صفتهای قویهیکل یا بزرگجثه میآید. کلماتی چون ستبر، سترگ و جسیم نیز معادلهای جدولی آن هستند.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد (انسان یا اشیاء/درختان)، واژگان متنوعی در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم تنومندی وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی برای بیان مفهوم تنومندی و قدرت بدنی از این عبارات و صفات ترکیبی استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، واژهٔ تنومند (به ویژه هنگامی که برای درختان کهنسال به کار میرود) نمادی از پایداری، استقامت، قدمت و اصالت است. در توصیف پهلوانان و اساطیر نیز این واژه نماد هیبت، قدرتِ بدنیِ پشتیبان و سرزندگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تنومند
واژهٔ «تنومند» یک صفت اصیل و کهن در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ «تن» (به معنی جسم و بدن) و پسوند اتصاف «ـمند» ساخته شده است. این کلمه در گذر زمان برای توصیف انسانهای بلندبالا، عضلانی، چهارشانه و همچنین پدیدههای طبیعی استوار مانند درختان کهنسال و ضخیم به کار رفته و همواره حسی از صلابت و قدرت را منتقل میکند.
از نظر معنایی، تنومند با مفاهیمی چون نیرومندی، جسامت و سلامت در هم آمیخته است و متضاد آن کلماتی مثل نحیف، لاغر و نزار هستند. اگرچه این لفظ مستقیماً در متون دینی نظیر قرآن نیامده، اما مفاهیم معادل آن برای توصیف قدرت بدنی فوقالعاده یا عظمتِ کالبدی برخی اقوام پیشین استفاده شده است که نشان از جایگاه برجسته این مفهوم در درک انسان از پایداری و ابهت دارد.