یعنی چه
مسلولین کلمهای جمع است که به افراد مبتلا به بیماری سل (Tuberculosis) اشاره دارد. در بافتهای پزشکی قدیمی و متون اداری گذشته، این واژه برای اشاره به بیماران بستری در آسایشگاههای ریوی به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت مَسلولین (mas-loo-lin) تلفظ میشود. حرف م دارای فتحه، س ساکن، ل اول دارای ضمه و همراه با واو کشیده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «بیماران سل»، «مبتلایان به دق» یا «سلگرفتهها» میآید و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مسلولین از عبارات علمی و مدرن مانند Tuberculosis patients یا اصطلاح تخصصی و قدیمیتر consumptives استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی سره و رایج این واژه شامل «سلگرفتهها»، «بیماران ریوی سل» و در متون کهنتر «مصدورین» یا «دقرسیدگان» است.
در قرآن
خود واژه «مسلولین» یا مفرد آن «مسلول» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، کلماتی همخانواده از همین ریشه (س-ل-ل) مانند «سُلالَة» (به معنی خلاصه یا چکیده) در آیاتی نظیر آیه ۱۲ سوره مؤمنون به کار رفتهاند.
نماد چیست
این کلمه دارای نمادپردازی خاص ادبی، فرهنگی یا دینی نیست و صرفاً به عنوان یک واژه توصیفی و تشخیصی در تاریخ پزشکی دوره قاجار و پهلوی اول کاربرد فراوان داشته است.
جمعبندی و توضیح کامل مسلولین
واژه «مسلولین» کلمهای با ریشه عربی و ساختار جمع سالم در زبان فارسی است که به مبتلایان به بیماری عفونی و ریوی «سل» اشاره دارد. مفرد این کلمه «مسلول» بوده که از ریشه ثلاثی مجرد (س-ل-ل) به معنی بیرون کشیدن یا تحلیل رفتن گرفته شده است، چرا که این بیماری بدن فرد مبتلا را به تدریج ضعیف کرده و تحلیل میبرد.
اگرچه در زبان عربی مسلول معنای دیگری همچون «شمشیر از نیام برکشیده» نیز دارد، اما در زبان فارسی کاربرد این واژه و شکل جمع آن کاملاً به حوزه پزشکی قدیمی و اشخاص بیمار اختصاص یافته است. امروزه در گفتارهای رسمی و علمی کمتر از این لفظ استفاده میشود و عباراتی چون «بیماران مبتلا به سل» جایگزین آن شده است.