معنی
واژه پهناور به عنوان یک صفت برای توصیف مکانها یا پدیدههایی به کار میرود که گستره، سطح یا حجم بسیار بزرگی دارند؛ مانند دشت پهناور، کشور پهناور یا آسمان پهناور.
یعنی چه
این کلمه نشاندهنده عظمت و وسعت یک فضا است و زمانی استفاده میشود که طول و عرض یک مکان یا مفهوم از حد معمول بسیار فراتر باشد.
مترادف
این واژهها همگی مفهوم بزرگی فضا و گستردگی ابعاد را میرسانند.
متضاد
کلماتی که بر کمی وسعت، محدودیت فضا یا کم بودن عرض دلالت دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه واژگانی مشترک و مرتبط با مفهوم عرض و وسعت ساخته شدهاند.
ریشه
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «پهنا» (از ریشه پهلوی pahn به معنی وسیع و عریض) به همراه «ـاور» یا «ـوار» که پسوند دارندگی در زبان فارسی است. در مجموع این کلمه به معنای «دارای پهنای زیاد» است.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمه پهناور به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «وسیع» یا «دارای گستره زیاد» به کار میرود و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن، واژههای فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم پهناوری هستند.
جمعبندی و توضیح کامل پهناور
واژه «پهناور» یکی از صفات اصیل و زیبای زبان فارسی است که برای توصیف مکانها، پدیدهها و مفاهیم با عظمت و بسیار گسترده به کار میرود. این کلمه از ترکیب ریشه پهلوی «پهن» با پسوند دارندگی ساخته شده و به معنای حقیقی کلمه، چیزی را وصف میکند که دامنه و مرزهای آن بسیار فراتر از دید معمول است؛ به همین دلیل در ادبیات فارسی غالباً همراه با پدیدههایی چون دشت، دریا و آسمان میآید.
در فرهنگ و ادبیات ما، پهناور بودن تنها به معنای فیزیکی محدود نمیشود، بلکه نمادی از بیکرانگی، سعه صدر، دلبزرگی و عظمت روحی است. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم قرآنی برجستهای همچون «أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً» (زمین پهناور خدا) کاملاً با معنا و روح این واژه فارسی همپوشانی دارند و بزرگی آفرینش را به تصویر میکشند.