معنی
لئیمی اسم مصدر از لئیم بوده و در زبان فارسی به رفتارهایی اشاره دارد که نشاندهنده پستی اخلاقی، دونهمتی و بخل شدید مالی یا رفتاری در انسان است.
یعنی چه
این واژه به معنای فرومایه بودن و داشتن طبعی پست است؛ حالتی که در آن شخص از خیر رساندن به دیگران امتناع میورزد و در برابر بزرگواری و کرم قرار میگیرد.
مترادف
واژههای فوق همگی بیانگر مفاهیمی هستند که با صفات ناپسند اخلاقی و بخل شدید همپوشانی دارند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده بخشندگی، بلندی طبع و رفتارهای عالی انسانی در نقطه مقابل لئیمی هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، از واژههای مختلفی برای رساندن مفهوم لئیمی استفاده میشود.
به عربی
این کلمات ریشههای اصلی واژه در زبان عربی هستند که ناظر بر رفتار و صفات ناپسندند.
به فارسی
برگردان و برابرهای اصیل این واژه در زبان فارسی شامل فرومایگی، بدگوهری و بخیلی مفرط است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، لئیمی به عنوان نماد بارز بخل، دونهمتی، نمکنشناسی و سفلهپروری در برابر انسانهای کریم و جوانمرد شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لئیمی
واژه لئیمی ریشه در زبان عربی دارد اما با پیوستن به «ی» حاصلمصدر فارسی، کاملاً در ادبیات ما جا افتاده است. این کلمه ابعاد گوناگونی از رذایل اخلاقی را پوشش میدهد که مهمترین آنها بخل مفرط مالی و عاطفی، و همچنین پستی طبع و فرومایگی است.
در متون کهن و اشعار شاعران بزرگ، لئیمی همواره نکوهش شده و به عنوان صفتی در تضاد مطلق با کرم، سخاوت و جوانمردی ترسیم گردیده است. فرد مبتلا به این صفت، کسی است که نه تنها خود از مواهب بهره کافی نمیبرد، بلکه چشم دیدن خیر و نیکی برای دیگران را نیز ندارد.