یعنی چه
دوست داشتن به معنی مهر و محبت داشتن، دلبستگی عاطفی، میل و رغبت ورزیدن به کسی یا چیزی است که از یک علاقه ساده تا عشق عمیق را در بر میگیرد. این مفهوم در واقع نگه داشتن و حفظ کردن مهر یک شخص یا شیء در اعماق دل است.
مترادف
واژههای فوق همگی در مراتب مختلف معنایی (از علاقه خفیف تا شدید) با دوست داشتن همپوشانی دارند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب فعلی به صورت dōst dāštan است که از دو جزء «دوست» (با ضمه دال) و «داشتن» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده، واژههای فوق میتوانند پاسخ صحیح باشند.
به انگلیسی
بسته به میزان و شدت ابراز علاقه، از واژههای متفاوتی در زبان انگلیسی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی و فرهنگ قرآنی، مفاهیم حُب و وُد مکرراً برای بیان محبت دوطرفه میان انسانها و تقرب الهی به کار رفتهاند.
به ترکی
واژه Sevmek در ترکی استانبولی معادل دقیق مصدر مرکب دوست داشتن در فارسی است.
جمعبندی و توضیح کامل دوست داشتن
«دوست داشتن» یکی از عمیقترین و اصیلترین مفاهیم عاطفی در زبان و فرهنگ فارسی است. این واژه که یک مصدر مرکب برخاسته از ریشههای پارسی میانه است، پیوندی میان مفهوم یار و همراه (دوست) با صیانت و نگهداری (داشتن) ایجاد میکند؛ به این معنا که فرد، مهر و پیمان دلبستگی به دیگری را در دل خود حفظ و سرپرستی میکند. این مفهوم طیف وسیعی از تجربیات انسانی، از یک تمایل و پسند ساده تا دلبستگیهای عمیق و افلاطونی را شامل میشود.
در ادبیات و عرفان ایرانی، دوست داشتن فراتر از یک حس غریزی، به عنوان نمادی از کشش روح به سوی حقیقت تجلی مییابد. کلمات معادلی نظیر حُب و مَوَدّت در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی نیز به زیبایی این پیوند عاطفی و دوطرفه را میان آفریدگار و آفریدگان به تصویر کشیدهاند. این واژه در شئون مختلف فرهنگی با نمادهایی همچون قلب سرخ و گل رز به عنوان زبان مشترک انسانها شناخته میشود.