یعنی چه
الکنی به حالت یا صفت کسی اشاره دارد که در سخن گفتن دچار گرفتگی زبان است یا نمیتواند کلمات را به راحتی و روانی ادا کند.
تلفظ
این واژه با فتح همزه و سکون لام و فتح کاف تلفظ میشود و در پایان آن یای مصدری قرار دارد.
در جدول
پاسخ پنج حرفی در جدول برای مفهوم کندزبانی یا لکنت زبان، واژه «الکنی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این حالت از واژههای مربوط به اختلال بیان استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است و در این زبان نیز به ضعف در فصاحت کلام اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی مستقیمی که بازتابدهنده این مفهوم هستند بر دشواری یا عدم روانی گفتار تمرکز دارند.
در قرآن
خود واژه الکنی در متن قرآن نیست؛ با این حال مفهوم ناتوانی یا سنگینی زبان در دعای حضرت موسی (ع) برای گشوده شدن گره زبانش در سوره طه مطرح شده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و کلاسیک فارسی، الکنی استعاره از حالتی است که زبان فصیحترین انسانها نیز در توصیف جلال و عظمت حقیقت یا معشوق، ناتوان و قاصر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الکنی
واژه «الکنی» یک اسم مصدر حاصل از ترکیب صفت عربی «الکن» و «یاء مصدری» فارسی است که به معنای لکنت زبان، کندزبانی و گرفتگی گفتار به کار میرود. این کلمه در متون کهن و ادبیات رسمی کاربرد داشته و توصیفکننده ناتوانی در بیان روان و شیوای کلمات است.
در کاربردهای استعاری و عرفانی، الکنی فراتر از یک نقص جسمی رفته و به عنوان نمادی از حیرت و عجز انسان در مواجهه با مفاهیم عمیق یا زیبایی معشوق تصویر میشود؛ جایی که سخنور هراندازه هم فصیح باشد، زبانش از توصیف بازمیماند.