یعنی چه
مصروع در اصطلاح پزشکی به فردی گفته میشود که به دلیل اختلالات عصبی دچار حملات تشنج و غش میشود. در معنای لغوی و قدیمیتر نیز به هر شخص مغلوب، ازپاافتاده یا به خاک افکنده شده اطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه به صورت فتحه بر حرف صاد، سکون بر حرف راء و ضمه بر حرف عین تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ اصلی در جدول برای این مفهوم «مصروع» با ۵ حرف است. واژههای جایگزین مانند «غشی» یا «صریع» نیز ممکن است کاربرد داشته باشند.
به انگلیسی
برای کاربرد پزشکی و فرد مبتلا به صرع از واژه Epileptic و برای معنای عمومی لغوی (بر زمین افتاده) از Fallen یا Knocked down استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا به شکل ترکیبی برای اشاره به بیمار مبتلا به صرع یا فرد به خاک افتاده (مطروح أرضاً) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل صرعزده، غشی، حملهای و در متون کهن به صورت استعاری دیوزده یا جنزده است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و فرهنگ عامه قدیم، مصروع به دلیل حرکات غیرارادی و بیهوشی ناگهانی، نمادی از مغلوب شدن، سقوط و تحت تأثیر نیروهای ماوراءالطبیعه قرار گرفتن بود. امروزه در نگاه علمی صرفاً نماد یک بیماری نورولوژیک و عصبی است.
جمعبندی و توضیح کامل مصروع
واژه «مصروع» اسم مفعول از ریشه عربی «ص ر ع» است که در اصل به معنای بر زمین افکنده شده، مغلوب و به خاک افتاده است. در اصطلاح رایج و پزشکی، این کلمه به فردی اشاره دارد که به بیماری صرع یا تشنجهای مکرر عصبی مبتلا است و به طور ناگهانی کنترل هوشیاری خود را از دست میدهد.
اگرچه خود واژه مصروع به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما همخانواده آن یعنی «صَرْعَیٰ» (به معنی به خاک افتادگان و نابودشدگان) در آیه ۷ سوره حاقه برای توصیف سرنوشت اقوام تکذیبکننده به کار رفته است.
در فرهنگهای واژگانی فارسی و کاربردهای ادبی، این کلمه علاوه بر معنای پزشکی، مفاهیمی همچون بیهوشی، غشکردگی و ازپاافتادگی را متبادر میکند و در طب سنتی و باورهای کهن گاهی با تعابیری مثل جنزده یا غشی مترادف بوده است.