یعنی چه
الامالی جمعِ کلمه «الإملاء» است. در اصطلاح تاریخ، علوم اسلامی و حدیث، به کتابهایی گفته میشود که استاد بزرگ، مطالب یا احادیث را در مجالس درس از حفظ یا از روی نوشته برای شاگردان قرائت میکرده و آنها کلمه به کلمه مینوشتند.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با فتح همزه اولیه (اَ) تلفظ میشود و در زبان فارسی نیز به همین صورت به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف، «الامالی» (۷ حرف) یا «امالی» (۵ حرف) است که معمولاً به عنوان نوعی قالب کتابنویسی حدیثی مطرح میشود.
به انگلیسی
در متون تخصصی و اسلامی، این واژه غالباً به صورت فینیگیلیش و نام خاص به شکل Al-Amali نگارش میشود.
به عربی
این کلمه ریشه اصیل عربی دارد و از ماده «م ل ی» یا «م ل و» در باب افعال (إملاء) گرفته شده است.
به فارسی
در برگردان دقیق معنایی به زبان فارسی، میتوان آن را به «گفتار مکتوبشده»، «املاها» یا «تقریرات استاد» تعبیر کرد.
در قرآن
عنوان «الامالی» در قرآن نیست؛ اما فعل ریشه آن در آیه ۵ سوره فرقان (تُمْلَىٰ عَلَيْهِ - بر او دیکته میشود) و آیه ۲۸۲ سوره بقره (وَلْيُمْلِلِ - و باید دیکته کند) به کار رفته است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ اسلامی نماد و نشاندهنده اصالتِ جلسات آموزشی روایتمحور و شیوهای دقیق برای حفظ، نگارش و نقل احادیث بدون تصحیف و تحریف است.
جمعبندی و توضیح کامل الامالی
«الامالی» (یا امالی) یک اصطلاح و قالب کتابنویسی تخصصی در تاریخ و فرهنگ اسلامی است. این واژه در واقع جمعِ «املاء» بوده و به مجموعهای از احادیث، درسها یا سخنانی گفته میشود که یک استاد برجسته در مجالس علمی از حفظ یا روی نوشته برای شاگردان خود میخوانده و شاگردان آنها را مکتوب میکردند.
این سنت نگارش نقشی کلیدی در حفظ آثار حدیثی شیعه و سنی داشته است. از معروفترین نمونههای این سبک ساختاری میتوان به «امالی شیخ صدوق»، «امالی شیخ مفید»، «امالی شیخ طوسی» و «امالی سید مرتضی» اشاره کرد که امروزه از منابع ارزشمند حدیثی و کلامی به شمار میروند.
از نظر لغوی، ریشه این کلمه عربی و مربوط به دیکته کردن و گفتن برای نوشتنِ دیگری است. اگرچه خودِ کلمه به صورت جمع در قرآن کریم نیامده، اما افعال مشتق از ریشه آن در آیاتی از سورههای بقره و فرقان به معنای دیکته کردن متن یا سند به کار رفتهاند.