یعنی چه
عبارت «خالق بهارستان» یک ترکیب وصفی و کنایی در ادبیات فارسی است. این اصطلاح اشاره به نورالدین عبدالرحمن جامی، شاعر، عارف و ادیب نامدار قرن نهم هجری دارد که کتاب معروف «بهارستان» را به تقلید از گلستان سعدی به نگارش درآورده است. در معنای تحتاللفظی نیز به آفریننده یا سازندهٔ باغ و جای پر از بهار اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت واژهافزایی و با کسرهٔ اضافه میان دو واژه است: [خالِقِ بَهارِستان]
در جدول
در جدولهای متقاطع ادبی، این عبارت دقیقاً ۱۲ حرف دارد و پاسخ آن اشاره به نویسندهٔ اثر دارد.
به انگلیسی
ترجمه تحتاللفظی و معنایی این اصطلاح به زبان انگلیسی ارائه شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی، مترادفها و عبارات دستوری همارز شامل جامی، پدیدآورندهٔ بهارستان و آفرینندهٔ باغ بهاری است. همچنین واژههای خلق، مخلوق و خلاق با بخش اول، و بهار، بهاران و بهارانه با بخش دوم همخانواده هستند.
در قرآن
خود ترکیب «خالق بهارستان» در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما واژهٔ «خالق» به عنوان یکی از نامها و صفات خداوند بارها در آیات ذکر شده است (مانند آیه ۶۲ سوره زمر: «اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ»). کلمه بهارستان در قرآن نیامده است.
نماد چیست
کتاب بهارستان در ادبیات فارسی نماد آموزش، تعلیم و تربیت اخلاقی فرزند است، چرا که جامی آن را برای آموزش فرزندش ضیاءالدین یوسف نوشت. این اثر همچنین نمادی از پیروی موفق و برجسته از سبک گلستان سعدی در نثر مسجع به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خالق بهارستان
عبارت «خالق بهارستان» اصطلاحی است که در متون ادبی و لغوی برای اشاره به نورالدین عبدالرحمن جامی، شاعر و عارف بزرگ قرن نهم هجری به کار میرود. جامی این اثر ارزشمند را به تقلید از سبک گلستان سعدی و با نثر مسجع و آمیخته به نظم نگاشت تا ابزاری برای تعلیم و تربیت فرزندش باشد.
از منظر واژهشناسی، این عبارت از دو جزء عربی (خالق به معنی آفریننده) و فارسی (بهارستان به معنی باغ بهاری) تشکیل شده است. اگرچه این ترکیب به عنوان یک اصطلاح مستقل دینی یا لغوی عام در مراجع ثبت نشده، اما در بافت مسابقات، جدولها و کنایات ادبی کاملاً شناختهشده و معطوف به شخص جامی است.