یعنی چه
عبارت «ال و تبار» (یا آل و تبار) به معنای مجموعه فرزندان، فرزندزادگان، خاندان، دودمان، کسان و بستگان یک فرد است که به ریشه، نسل و شاخه خانوادگی او اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب ترکیبی از دو واژه «آل» یا «ال» (با مصوت کوتاه یا بلند) و «تبار» است که با واو عطف به یکدیگر متصل شدهاند.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، این عبارت دقیقاً ۷ حرف دارد. کلمات هممعنی دیگر مانند ایل و تبار نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب ادبی از واژگانی چون dynasty و tribe نیز بنا به بستر متن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی این ترکیب شامل واژههایی چون دودمان، نژاد، کسان، بستگان و تیره و طایفه است.
در قرآن
ترکیب واژگانیِ «آل و تبار» به صورت یکجا در قرآن وجود ندارد. با این حال، جزء اول آن یعنی «آل» بارها (مانند آل عمران و آل فرعون) به کار رفته است. واژه عربی «تَبار» نیز در قرآن آمده که به معنی هلاکت است و با تبار فارسی به معنی نژاد ارتباطی ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، این عبارت نمادی از پیوندهای ناگسستنی خونی، اصالت نسب، خاندانگرایی و داشتن پشتوانه محکم اجتماعی و قومی است.
جمعبندی و توضیح کامل ال و تبار
ترکیب «ال و تبار» (یا آل و تبار) یک واژه واحد یا اصطلاح قرآنی مستقل نیست، بلکه یک ترکیب عطفی و تأکیدی در ادبیات فارسی است. این اصطلاح از دو واژه هممعنا تشکیل شده که جزء اول آن یعنی «آل» ریشه عربی دارد (به معنی خاندان و اهل بیت) و جزء دوم آن یعنی «تبار» واژهای اصیل و کهن با ریشه پارسی است که به نژاد و دودمان اشاره میکند.
در متون ادبی و حماسی فارسی، بهویژه برای تأکید بر شکوه نسب، اصالت خانوادگی و پیوندهای مستحکم خویشاوندی از این تعبیر استفاده میشود تا هویت قومی و ریشهدار بودن یک فرد یا طایفه را به تصویر بکشد. متضاد دقیقی برای آن در لغت وجود ندارد، اما در تقابلهای معنایی اصطلاحاتی مانند بیاصلونسب یا بیریشه در برابر آن قرار میگیرند.