یعنی چه
واژه مُتَجاوِب در اصل به معنی کسی یا چیزی است که به یک محرک، گفتار یا درخواست پاسخ میدهد. این کلمه به ویژگی همراهی، تعاملگر بودن و نشان دادن واکنش مثبت و همنوا در یک رابطه یا جریان اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت مُتَجاوِب تلفظ میشود که در آن حرف م دارای ضمه، ت دارای فتحه، ج دارای فتحه و کشیدگی الف، و و دارای کسره است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «پاسخدهنده به یکدیگر» یا «همسخن» کاربرد دارد و دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی فوق مفاهیم پاسخگویی و تعامل دوطرفه این واژه را به خوبی منتقل میکنند.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و از باب تفاعل (از ریشه ج و ب) ساخته شده که نشاندهنده مشارکت و یک کار دوطرفه است.
به فارسی
برگردانهای دقیق و سره فارسی برای این واژه شامل عباراتی چون پاسخگو، واکنشپذیر، همسخن و تعاملگر است که مفهوم ارتباط متقابل را میرسانند.
نماد چیست
این واژه فاقد نماد سنتی یا اسطورهای است، اما در مفاهیم امروزی و انتزاعی به عنوان نماد ارتباط دوطرفه، انعطافپذیری در برابر پیام و هماهنگی میان دو طرف شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل متجاوب
واژه «متجاوب» یک اسم فاعل مشتق شده از ریشه عربی «ج و ب» (جواب) و بر وزن مُتَفَاعِل است. این واژه در زبان فارسی به معنای پاسخدهنده، هماهنگ، همسخن و کسی که به فراخوان یا محرکی پاسخ متقابل میدهد به کار میرود. ساختار این کلمه در باب تفاعل نشاندهنده یک جریان تعاملی و دوطرفه است.
اگرچه خود کلمه «متجاوب» با همین ساختار در متن قرآن مجید به کار نرفته است، اما همخانوادههای متعدد آن مانند استجابت، مجیب و جواب که مفاهیم پاسخ دادن به دعا و دعوت را دارند، کاربرد فراوانی در لغت و فرهنگ اسلامی دارند.
در مجموع، این کلمه در ادبیات امروز نمادی از واکنشپذیری مثبت، هماهنگی ارتباطی و تعامل سازنده میان افراد یا اجزای یک سیستم است و متضاد کلماتی چون بیتفاوت، ساکت و ناهمخوان به شمار میرود.