یعنی چه
«خجستهخصال» یک صفت مرکب (فارسی - عربی) است که از ترکیب واژههای «خجسته» (به معنی فرخنده و مبارک) و «خصال» (جمع خصلت، به معنی خویها و ویژگیها) ساخته شده است. این عبارت در لغت به معنای کسی است که دارای ویژگیهای اخلاقی پسندیده، خوشیمن و پاکنهاد است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت [خُ-جَ-سْ-تِ خِ-صا-لْ] (xojaste-xesāl) میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود واژه «خجسته خصال» با ۹ حرف است. همچنین کلماتی نظیر نکوسیر، پاکنهاد و خوشسرشت نیز به عنوان هممعنی در جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم خجستهخصال از اصطلاحاتی استفاده میشود که به ذات پاک، بافضیلت و طبع مبارک و خوشیمن فرد اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی از ترکیبهایی استفاده میشود که به نیکویی، کرم و مبارک بودن صفات و رفتارهای فرد دلالت میکنند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی این واژه عبارتند از: فرخخصال، خوشسرشت، نیکوسیرت، پاکنهاد، نیکخوی، فرخندهسیرت و خوشطینت.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ و ادبیات کلاسیک فارسی نماد مادی یا حیوانی خاصی ندارد؛ بلکه نمادی معنوی از «انسان کامل»، اصالت ذات، خیرخواهی و مظهر پاکی اخلاقی است که معمولاً برای ستایش پادشاهان عادل، عارفان و شخصیتهای آرمانی به کار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل خجسته خصال
واژه «خجسته خصال» یک صفت مرکب زیبای ستایشی در زبان و ادبیات فارسی است که از دو بخش «خجسته» (ریشه فارسی به معنای فرخنده و خوشیمن) و «خصال» (ریشه عربی و جمع خصلت به معنای خویها) پدید آمده است. این کلمه ترکیبی، توصیفکننده کسی است که ذات، اخلاق و رفتارهایش نهتنها نیکو و پسندیده است، بلکه مایه خیر، برکت و خوشیمنی برای اطرافیان قلمداد میشود.
در متون کهن و اشعار کلاسیک شاعران بزرگی چون فرخی سیستانی، این صفت مایه تمجید و ستایش ممدوحان و بزرگان بوده است. استفاده از این واژه، بار معنایی بسیار مثبت، محترمانه و دانشنامهای دارد و نشاندهنده اوج نیکسیرتی و پاکنهادی یک شخص است.
از نظر ساختار کلماتی و کاربرد در جدول، این عبارت به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی شناخته میشود و معادلهای دقیق آن در زبانهای انگلیسی و عربی نیز مستقیماً بر مفاهیمی چون فضیلت اخلاقی، کرامت نفس و طبع مبارک دلالت دارند.