یعنی چه
«قطائع» در لغت جمعِ مکسر واژه عربی «قَطیعه» است. این اصطلاح در تاریخ و فقه اسلامی به زمینهای موات، بیمالک یا اراضی دولتی اطلاق میشد که از طرف خلیفه یا حاکم به بخشهای مختلف تقسیم شده و برای آبادانی یا پادگان نظامی به افراد و قبایل واگذار میگردید.
تلفظ
این واژه به صورت مکسر و با فتح قاف، الف مدی و کسره همزه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «زمینهای واگذاری دوران اسلامی» یا «جمع قطیعه»، واژه ۵ حرفی «قطائع» مد نظر است.
به انگلیسی
در متون تاریخی و حقوقی انگلیسی، برای اشاره به این مفهوم از واژگانی که به واگذاری زمینهای حکومتی یا نظام فئودالی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در این زبان به زمینها یا شهرهایی که پایهگذاری حکومتی دارند (مانند شهر تاریخی القطائع در مصر) اشاره میکند.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، میتوان آن را به «زمینهای واگذارشده»، «تکهها»، «بخشها» یا «املاک حکومتی مقتطع» ترجمه کرد که در متون اداری قدیم کاربرد داشته است.
نماد چیست
در متون ادبی و تاریخ سیاسی، قطائع نمادی از اقتدار حاکم یا خلیفه در بخشش ثروتهای عمومی، نظام طبقاتی اقطاعداری و گاهی نماد تجزیه یا بخشبخش شدن یک سرزمین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قطائع
واژه «قطائع» یک اصطلاح تخصصی، تاریخی و اداری است که ریشه در زبان عربی دارد و به عنوان جمع واژه «قطیعة» شناخته میشود. این کلمه در متون تاریخ اسلام به زمینهایی اشاره دارد که از سوی دولت مرکزی یا خلیفه برای آبادانی، کشاورزی یا اهداف نظامی میان افراد و قبایل تقسیم و واگذار میشده است.
علاوه بر این مفهوم حقوقی و اقتصادی، قطائع در تاریخ جغرافیا نیز اهمیت دارد؛ چرا که نام پایتخت تاریخی طولونیان در مصر (شهر القطائع) نیز بوده است. این کلمه امروزه در زبان عمومی فارسی کاربردی ندارد و بیشتر در متون دانشگاهی، کتب تاریخ اسلام و فقه سیاسی دیده میشود.