معنی
واژه «کر» در فارسی معیار به کسی اطلاق میشود که از نعمت شنوایی محروم است یا گوش او سنگین شده است. علاوه بر این، این کلمه در اصطلاح فقهی (کُرّ) به مقدار مشخصی از آب پاککننده و در گویشهای محلی غرب ایران (کُر) به معنای پسر یا جوان کاربرد دارد.
یعنی چه
این کلمه بسته به تلفظ و گویش چند معنا دارد؛ در حالت رایج یعنی اصم و بیشنوایی، در حالت فقهی یعنی حد مشخصی از حجم آب راکد، و در گویش لری و کردی یعنی فرزند پسر.
مترادف
برای واژه کَر در معنای اصلی، کلماتی مانند اصم و گرانگوش به عنوان جایگزینهای ادبی و دقیق شناخته میشوند.
متضاد
نقطه مقابل کسی که توانایی شنیدن ندارد، فرد شنوا یا سمیع است.
هم خانواده
واژههای مشتق شده از کر فارسی شامل کری (ناشنوایی) است. توجه شود که کلماتی مانند تکرار یا کرار همخانواده کَرّ عربی هستند و با کر فارسی ارتباطی ندارند.
ریشه
این واژه اصالت هندواروپایی و ایران باستان دارد و در زبان پهلوی یا پارسی میانه به صورت karr به همین معنای ناشنوا به کار میرفته است. برخی منابع ریشه آن را با واژه سنسکریت karṇa به معنی گوش مرتبط میدانند.
جمله سازی
در جدول
اگر در جدول با سوالی مثل «ناشنوا» یا «فرد بیشنوایی» مواجه شدید، پاسخ ۲ حرفی آن «کر» است.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور شما ناشنوایی باشد، یا واژه محلی پسر و یا اصطلاح موسیقی گروه همسرایان، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای آن وجود دارد.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه «کُر» (Choir / Chorus) یک کلمه با ریشه فرانسوی/انگلیسی است که وارد زبان فارسی شده و به گروهی از خوانندگان یا همسرایان اطلاق میشود که یک قطعه موسیقی را به صورت دستهجمعی اجرا میکنند. این واژه از نظر املایی با کَر (ناشنوا) یکسان اما از نظر تلفظ و معنا کاملاً متفاوت است.
جمعبندی و توضیح کامل کر
واژه «کر» در زبان فارسی یک کلمه چندوجهی با معانی و ریشههای کاملاً مجزا است. در حالت رایج و معیار، این کلمه به معنای «ناشنوا» یا فردی است که توانایی شنیدن ندارد و ریشه آن به پارسی میانه برمیگردد. در ادبیات و فرهنگ عامه، این معنا معمولاً به عنوان نمادی از غفلت، بیتوجهی عمدی به حقیقت و پندناپذیری به کار میرود.
از سوی دیگر، این واژه با تلفظهای متفاوت کاربردهای دیگری نیز دارد؛ در گویشهای اصیل ایرانی مانند لری و کردی به معنای «فرزند پسر» است و در اصطلاحات فقهی اسلامی (برگرفته از ریشه عربی) به حجم معینی از آب پاککننده اشاره دارد. همچنین در حوزه هنر و موسیقی، به عنوان یک واژه وامگرفته شده از زبانهای اروپایی، به گروه همسرایان اطلاق میشود.
بنابراین برای درک دقیق این واژه دوحرفی، توجه به متنِ پیشرو، نشانههای اعرابی (کَر، کُر، کُرّ) و ساختار جمله اهمیت زیادی دارد تا معنای اصیل آن با اصطلاحات فقهی یا هنری اشتباه گرفته نشود.