یعنی چه
واژه شفرا در متون کهن و لغتنامههای معتبر به معنی خوشامدگویی بیجا، مداهنه و سخن نرم و فریبندهای است که فرد برای چاپلوسی و تقرب به دیگران به کار میبرد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح شین و سکون فاء (شَفْرا) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ ۴ حرفی در جدول برای معنای چاپلوسی و تملق، واژه «شفرا» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شفرا (چاپلوسی) از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
معادلهای دقیق این واژه در زبان عربی تملق و مداهنه هستند.
در قرآن
واژه شفرا اصلاً کاربرد قرآنی ندارد و در متن قرآن کریم به کار نرفته است.
نماد چیست
این کلمه نماد یا مظهر آیینی و ادبی خاصی نیست و صرفاً به عنوان یک صفت و رفتار منفی اخلاقی (چاپلوسی) در متون قدیمی یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل شفرا
واژه «شفرا» یک لغت کهن، مستقل و بسیار کمکاربرد در زبان فارسی است که به معنای چاپلوسی، چربزبانی، تملق و مداهنه به کار میرفته است. بر اساس حواشی متون قدیمی مانند دیوان ناصرخسرو، ریشهٔ دقیق واژهشناختی این کلمه مبهم بوده و اصالت قطعی فارسی یا عربی برای آن تایید نشده است. امروزه این واژه در زبان محاورهای و رسمی کاملاً منسوخ گردیده و بیشتر در حل جدولهای متقاطع کاربرد دارد.
نکته مهم در بررسی این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با اصطلاحات مشابه است؛ شفرا هیچ ارتباطی با گیاه آپارتمانی «شفلرا» (Schefflera) ندارد و همچنین نباید آن را با واژه عربی «شَفرة» (به معنی لبه کارد یا تیغ) یکسان دانست. این کلمه فاقد هرگونه ریشه قرآنی یا کاربرد در فرهنگ مذهبی است.