یعنی چه
این واژه از نظر دستوری قید حالت است و به انجام کار یا پدید آمدن حالتی اشاره دارد که فرد در آن راه گریزی نداشته و تحت فشار، تنگی یا اجبار مادی و معنوی قرار گرفته است.
تلفظ
این کلمه با تنوین نصب در پایان تلفظ میشود، هرچند در نگارش فارسی گاهی بدون تنوین و به صورت «اضطرارا» نوشته میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول با طول ۷ حرف، کلمه «اضطرارا» است. کلمات هممعنی دیگر مانند ناچارا و مجبورا ۶ حرفی هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن متن میتوان از عبارات قیدی مبتنی بر ضرورت (necessity) یا اجبار استفاده کرد.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و از باب افتعال ساخته شده است که در متون عربی به عنوان مفعول مطلق یا قید حالت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل ترکیبهایی مانند «از روی ناچاری»، «ناگزیر» و «بهضرورت» است که همان معنای سلب اختیار را میرسانند.
در قرآن
خود واژه «اضطراراً» در قرآن نیست، اما ریشه آن کاربرد مهمی دارد؛ مانند آیه ۱۷۳ سوره بقره («فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ بَاغٍ...» - پس کسی که ناچار شود) و آیه ۶۲ سوره نمل («أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ...» - یا کیست آنکه دعای درمانده را اجابت کند).
نماد چیست
این کلمه نماد گرافیکی ثبتشدهای ندارد؛ اما در تصویرسازیهای استعاری و روانشناختی، حالت اضطرار را با طناب گرهخورده (تنگنا) یا دستهای کشیده به آسمان (درماندگی محض) نشان میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل اضطرارا
واژه «اضطراراً» یک قید حالت عربی تنویندار است که وارد زبان فارسی شده و به معنای انجام کار از روی ناچاری، اجبار و در شرایط بنبست کامل است. ریشه این کلمه «ض ر ر» بوده که با رفتن به باب افتعال به صورت اضطرار درآمده و معنای فشار، تنگی و سلب اختیار را به خود گرفته است. متضاد مستقیم این کلمه واژههایی چون «اختیاراً» و «داوطلبانه» هستند که بر آزادی اراده دلالت دارند.
اگرچه خود این شکل قیدی در متن قرآن کریم به کار نرفته، اما مشتقات فعلی و اسمی آن مانند «اضطرّ» (مجبور شد) و «مضطر» (درمانده و ناچار) در آیات کلیدی قرآن برای بیان احکام احکام اضطراری (مانند خوردن روزه یا غذای حرام در شرایط مرگبار) و همچنین احوال انسان در زمان درماندگی محض و روی آوردن به خدا، استفاده شده است. در زبان فارسی، این واژه هم در ادبیات حقوقی و منطقی و هم در گفتوگوهای روزمره کاربرد بالایی دارد.