یعنی چه
این کلمه یک فعل عبارتی ساختاریافته از زبان عربی است که در متون دینی و ادعیه فارسیزبانان به کار میرود. معنای دقیق آن بیاثر کردن، تباه ساختن و از بین بردن اثر یک نقشه، جادو یا امر باطل در آیندهای نزدیک است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه با فتحة روی سین، ضمه روی یاء، سکون روی باء، کسره زیر طاء، ضمه روی لام و ضمه اشباعشده روی هاء مفعولی به صورت سَیُبْطِلُهُ است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای عبارت «بهزودی باطلش میکند» یا «آیه ۸۱ سوره یونس» شناخته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً با افعالی که نشاندهنده بیاثر کردن قطعی در آینده توسط خداوند هستند، معادلسازی میشود.
به عربی
مترادفهای هممعنا در خود زبان عربی شامل افعالی هستند که بر محو کردن، نابود کردن و بیاثر ساختن یک شیء یا جریان دلالت دارند.
به فارسی
در برگردانهای روان فارسی، این کلمه به صورت فعل آینده مثبت و متعدی ترجمه میشود که معنای پایمال کردن باطل و از بین بردن ساختار جادو یا مکر را میرساند.
در قرآن
این واژه به طور مشخص در آیه ۸۱ سوره یونس آمده است: «قَالَ مُوسَىٰ مَا جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ ۖ إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ»؛ مکر ساحران فرعون با این کلام الهی پوچ اعلام شد.
نماد چیست
در فرهنگ و باورهای اسلامی، این عبارت نماد امیدواری به قدرت خداوند در خنثیسازی توطئهها، جادوها، چشمزخمها و نقشههای شوم مفسدان و بدخواهان است.
جمعبندی و توضیح کامل سیبطله
واژه «سیبطله» در واقع یک فعل عبارتی قرآنی به صورت «سَیُبْطِلُهُ» است که از ریشه ثلاثی مجرد «بطل» و در باب افعال ساخته شده است. این کلمه به معنای «بهزودی آن را باطل و بیاثر خواهد ساخت» میباشد و ساختار آن شامل حرف استقبال (سَـ)، فعل مضارع (یُبْطِلُ) و ضمیر مفعولی (ـهُ) است.
این عبارت ریشه مستقل در لغتنامههای کهن فارسی ندارد اما به واسطه حضور در آیه ۸۱ سوره یونس، جایگاه ویژهای در فرهنگ دینی، ادعیه و حرزهای رفع جادو پیدا کرده است. حضرت موسی (ع) از این واژه برای اعلام نابودی قریبالوقوع سحر ساحران فرعون استفاده نمود.
در فرهنگ عامه و جدول کلمات، این واژه به عنوان یک اصطلاح ۶ حرفی نماد پیروزی حتمی حق بر باطل و پوچ شدن مکر مفسدان قلمداد میشود و به عنوان ذکر و پناهی برای دفع بدخواهیها کاربرد دارد.