معنی
واژهٔ لبالب به ویژگی ظرف یا فضایی اشاره دارد که کاملاً پر شده و محتوای آن به بالاترین حد ممکن یا لبهٔ آن رسیده است، بهگونهای که در آستانهٔ سرریز شدن قرار دارد.
یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه و ادبی به معنای پر بودن مفرط و بیحدومرز است. این ساختار از ترکیب «لب + ا + لب» با میانوند الف تکرار ساخته شده تا شدت پر بودن را نشان دهد.
مترادف
واژههای فوق همگی در توصیف حالتِ پر بودن کامل یک شیء یا مفهوم کاربرد دارند و میتوانند جایگزین لبالب شوند.
متضاد
این کلمات نشاندهندهٔ عدم وجود هرگونه محتوا در ظرف یا فضای مورد نظر هستند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «پر و مالامال» یا «سرشار»، واژه ۵ حرفی لبالب یک پاسخ دقیق و کلیدی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات فوق به خوبی مفهوم پر بودن یک ظرف تا لبههای آن را منتقل میکنند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و کلاسیک فارسی، تعابیری مانند «جام لبالب» یا «قدح لبالب» به عنوان نمادی از وفور نعمات، سرمستی بیحدوحصر عاشق، سرسپردگی کامل در راه عشق و دریافت کمال فیض الهی به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل لبالب
واژهٔ «لبالب» یکی از صفتهای مرکب و اصیل زبان فارسی است که از تکرار واژهٔ «لب» به همراه میانوند «الف» ساختار یافته است. این واژه به زیبایی تجسمکنندهٔ ظرف یا فضایی است که محتوای آن از این لبه تا آن لبه را به طور کامل فرا گرفته و در آستانهٔ سرریز شدن قرار دارد.
این کلمه علاوه بر کاربرد مادی در زندگی روزمره برای توصیف مایعات و ظروف، جایگاه ویژهای در ادبیات و عرفان فارسی دارد؛ جایی که شاعران بزرگ از آن برای نشان دادن اوج لبریزی عواطف، احساسات، عشق و وفور فیوضات معنوی استفاده میکنند.