یعنی چه
این عبارت ترکیبی عربی است که دو تحلیل معنایی دارد: نخست به عنوان جمله فعلیه شامل «جاد» (بخشید) و «المولی» (خداوند) به معنی «خداوند بخشش کرد» یا «موهبت الهی»؛ دوم به عنوان ترکیب اسمی شامل «جادّ» (کوشا و استوار) و «المولی» به معنی «بنده مخلص و استوار پروردگار».
تلفظ
این عبارت در حالت فعلی به صورت «جادَ المَوْلیٰ» (Jad al-Mawla) و در حالت وصفی به صورت «جادّ المَولی» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «جاد المولی» به عنوان یک اسم خاص ۹ حرفی یا اشاره به ادیب سرشناس مصری (نویسنده قصصالقرآن) مطرح میشود.
به انگلیسی
برای نگارش نام خاص از صورتهای لاتین فوق و برای بیان مفهوم آن از عبارات معادل معنایی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی بسته به ریشهشناسی ترکیب، به معنای «خدا داد» یا «بنده بااخلاص مولا» برگردان میشود.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای ساختاری و معنایی این کلمه در زبان فارسی، نامهای خاصی چون عطاالله، دادالله و خداداد هستند که بر بخشش و دهش خداوند دلالت دارند.
در قرآن
عبارت ترکیبی «جاد المولی» به همین صورت در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما جزء دوم آن یعنی «المَولىٰ» بارها در قرآن به عنوان سرپرست، یار و صفتی از صفات خداوند (مانند نِعْمَ الْمَوْلَىٰ) ذکر شده است.
نماد چیست
این نام در فرهنگ اسلامی نمادی از سپاسگزاری بابت موهبتهای الهی، جدیت و استواری در بندگی، و وفاداری به عهد پروردگار شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جاد المولی
عبارت «جاد المولی» یک واژه مستقل در واژهنامه فارسی نیست، بلکه یک ترکیب اسمی یا جمله دعایی عربی است که غالباً به عنوان اسم خاص (نام کوچک یا نام خانوادگی) در کشورهای عربی و به ویژه مصر کاربرد دارد. از نظر ریشهشناسی، این عبارت میتواند به معنای «خداوند بخشش کرد و عطا فرمود» (همارز با عطاالله) یا «بنده سختکوش و وفادار خدا» باشد.
شهرت این نام در دنیای علم و ادب بیشتر به خاطر «محمد احمد جاد المولی»، ادیب و محقق برجسته مصری قرن بیستم و نویسنده کتابهای ارزشمند «قصص القرآن» و «قصص العرب» است. در حل جدول، این کلمه دقیقاً یک پاسخ ۹ حرفی را تشکیل میدهد.