یعنی چه
مدحکننده به فردی گفته میشود که زیباییها، فضایل، صفات نیک و جنبههای مثبت شخص، شیء یا جریانی را با کلام، شعر یا نوشته تحسین و ستایش کند.
تلفظ
این واژه از ترکیب اسم مصدر عربی «مَدْح» (به سکون دال و حا) و صفت فاعلی فارسی «کننده» تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «مدح کننده» ۸ حرف دارد. معادلهای دیگر آن نظیر مادح، مداح، ستاینده و ثناگو نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد فراوان دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن و سیاق متن، از واژههای متنوعی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی (م - د - ح) است و کلمات مشتقی چون مادح و مداح در خود این زبان دقیقاً همین معنا را افاده میکنند.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای خالص فارسی برای این واژه شامل عباراتی چون ستایشگر، ستاینده، آفرینسرا و ستایشکننده میباشد.
جمعبندی و توضیح کامل مدح کننده
واژه مدحکننده ترکیبی از یک ریشه عربی و ساختار فاعلی فارسی است که مفهوم ستایشگری و بیان فضایل دیگران را به دوش میکشد. در ادبیات کلاسیک و اشعار کهن، این عنوان بیشتر به شاعرانی اطلاق میشد که قصایدی را در تمجید از شاهان، بزرگان یا پیشوایان دینی میسرودند.
این واژه از نظر معنایی با مفاهیمی چون حمد، ثنا و سپاس پیوند نزدیک دارد، هرچند که در ریشهشناسی دقیق، مدح بیشتر بر شمارش محاسن بیرونی و اختیاری تمرکز دارد. متضادهای اصلی آن واژههایی مانند ذامّ، هجوکننده و نکوهشگر هستند که به جای ستایش، به بیان عیوب میپردازند.