یعنی چه
واژه هزیمة به معنای مغلوب شدن در نبرد، شکست خوردن لشکر و عقبنشینی یا فرار از میدان جنگ است. این واژه در متون کهن نظامی و ادبیات فارسی برای توصیف فروپاشی صفوف دشمن یا خودی به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت هَزیمَة (با فتح هاء و کسر زاء) تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً تاء تأنیث آن به تاء کشیده تبدیل شده و «هزیمت» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «هزیمة» ۵ حرف دارد و معادلهای رایج آن شکست، گریز یا فرار نیروها است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از واژههای Defeat به معنی شکست و Rout به معنی شکست سخت همراه با فرار آشفته استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل شکست نظامی، تاروماری، گریز از رزمگاه و فروپاشی لشکر است.
در قرآن
خود واژه «هزیمة» به صورت اسمی در قرآن نیامده است، اما مشتقات آن ۳ بار به کار رفتهاند؛ از جمله در سوره بقره آیه ۲۵۱ (فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ) به معنی شکست دادن دشمن.
نماد چیست
این کلمه نماد عینی از هم پاشیدن شیرازه یک ارتش است. در ادبیات کهن، پشت کردن به میدان و رها کردن پرچم نماد بارز هزیمت به شمار میرفته و امروزه در سیاست و ورزش نیز مجازاً به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل هزیمة
واژه «هزیمة» (یا همان هزیمت در فارسی) یک اصطلاح اصیل عربی است که از ریشه (هـ ز م) به معنای درهمفشردن و کوبیدن گرفته شده است. این واژه در فرهنگهای لغت به مفهوم شکست سخت لشکر در میدان کارزار و متفرق شدن نیروها اشاره دارد و نقطه مقابل فتح و پیروزی است.
اگرچه خود این واژه به صورت اسم مفرد در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما مشتقات فعلی آن برای توصیف درهمشکستن جبهه مشرکان و دشمنان حق به کار رفته است. در کاربردهای مدرن و مجازی، این واژه علاوه بر ابعاد نظامی، برای توصیف ناکامیهای بزرگ در عرصههای سیاسی، اجتماعی و رقابتهای ورزشی نیز استفاده میشود.