یعنی چه
اطعام در لغت به معنای بخشیدن خوراک به دیگران، مهمان کردن و فراهم نمودن زمینه تغذیه افراد است که معمولاً با رویکرد حمایتی و خیرخواهانه انجام میشود.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی عربی (ط ع م) مشتق شدهاند و به مفاهیم غذا، چشیدن و محل غذا خوردن اشاره دارند.
تلفظ
این کلمه بر وزن «افعال» تلفظ میشود؛ همزه اول مکسور (اِ) و طاء ساکن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اطعام و خوراک دادن به دیگران از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
واژه اطعام خود اصالتاً عربی و مصدر باب افعال است که در کشورهای عربزبان به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی سره یا عبارات جایگزین، میتوان از مفاهیمی چون خورانیدن، غذا دادن یا ضیافت و سور دادن استفاده کرد.
در قرآن
این واژه و مشتقاتش مانند «یطعمون» در قرآن کریم جایگاه ویژهای دارند؛ برای نمونه در آیه ۸ سوره انسان به ایثار در اطعام نیازمندان اشاره شده و در احکام اسلامی نیز به عنوان کفاره بر آن تأکید گردیده است.
نماد چیست
اطعام در فرهنگ شرقی و اسلامی مظهر بخشندگی، دستگیری از مستمندان، مسئولیتپذیری اجتماعی و تقویت پیوندهای انسانی است.
جمعبندی و توضیح کامل اطعام
واژه «اطعام» هرچند در اصل ریشهای عربی دارد، اما سالهاست که در زبان فارسی به عنوان یک مفهوم اخلاقی و اجتماعی عمیق جا افتاده است. این کلمه صرفاً به معنای یک عملکرد بیولوژیک یا غذا دادن ساده نیست، بلکه بار معنایی ارزشمندی از جنس ایثار، دلسوزی و کمک آگاهانه به رفع گرسنگی و نیاز دیگران را با خود حمل میکند.
در فرهنگ اسلامی و سنتی ایران، اطعام به عنوان یکی از برترین جلوههای صدقه و صله رحم شناخته میشود که در مناسبتهای مذهبی و ملی مانند ماه مبارک رمضان، عید غدیر و آیینهای پهلوانی نمود بیشتری پیدا میکند و ساختار همدلی در جامعه را تقویت میسازد.