یعنی چه
نسار در زبان فارسی به موقعیت یا مکانی (مانند بخشی از کوه، زمین یا خانه) گفته میشود که پشت به خورشید قرار دارد. به همین دلیل، این نواحی در بیشتر اوقات سال سایهدار، خنک و مرطوب باقی میمانند و برف در آنها دیرتر ذوب میشود.
متضاد
مهمترین واژههای متضاد نسار، «برافتاب» یا «بتاو» هستند که به بخشهای رو به خورشید و کاملاً آفتابگیر دلالت دارند.
تلفظ
این کلمه به فتح نون (نَسار / nasār) تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این واژه معمولاً با تعداد حروف ۴ مشخص میشود. از واژههای مشابه و هممعنی آن در جدول میتوان به «نسا» نیز اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به کاربرد عمومی یا جغرافیایی، از عبارات مربوط به نواحی سایهدار یا دامنههای پشت به آفتاب استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم سایه و جایگاه خنکی که آفتاب به آن نمیرسد با واژهٔ ظلّ و مشتقات آن بیان میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل این واژه در زبان فارسی شامل سایهگاه، سایهسار، نسا، و بخشهای شمالی و پشت به آفتاب در گویشهای بومی است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات بومی و زندگی عشایری، نسار نمادی از پایداری برف، خنکی، آرامش مصلحتی و پناهگاه در برابر گرمای سوزان خورشید به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نسار
واژهٔ «نسار» یک اصطلاح اصیل و کهن در زبان فارسی و گویشهای مختلف ایرانی (مانند لری، کردی، اراکی و قمی) است که به دامنهها، زمینها یا بخشهایی از یک بنا اشاره دارد که پشت به آفتاب هستند. این مناطق به دلیل عدم تابش مستقیم خورشید، همواره سایهدار، خنک و مرطوب بوده و برفهای زمستانی در آنها دوام بیشتری دارند.
این کلمه از ریشههای باستانی ایران زمین گرفته شده و نباید آن را با کلمات مشابه عربی مانند «نِساء» (زنان) یا «نَسْر» (عقاب) اشتباه گرفت؛ چرا که نسار کاملاً فارسی است و کاربرد قرآنی ندارد. در جغرافیا و فرهنگ بومی، نسار نقطهٔ مقابل «برافتاب» است و هر دو در کنار هم توازن طبیعت کوهستان را توصیف میکنند.