یعنی چه
این ترکیب در دو قلمرو معنایی کاربرد دارد: در طب سنتی (مانند کتاب بحر الجواهر) نوعی عارضه و بیماری قلبی است که بیمار حس میکند قلبش با زور به سمت پایین کشیده میشود (مشابه آریتمی). در ادبیات و عرفان نیز به معنای دلبستگی شدید، مجذوبشدن قلب و کشش محبتآمیز به سوی معشوق یا حق است.
تنزّه
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت فتح جیم، سکون ذال و ضم باء در کلمه اول، و فتح قاف و سکون لام در کلمه دوم است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول «جذب القلب» است که دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان عارضه قلبی یا کشش دل شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به متن، در معادلهای علمی از اصطلاحات مربوط به ضربان نامنظم و در متنهای عمومی از دلبستگی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب هم در اصطلاحات طب قدیم به کار رفته و هم به عنوان یک ترکیب اضافی توصیفی شناخته میشود.
به فارسی
برگردان و برابرهای فارسی آن در مفاهیم ادبی شامل دلربایی، کشش عاطفی و دلبستگی است و در مفاهیم بدنی به تپش دل یا اضطراب قلب اشاره دارد.
در قرآن
ترکیب «جذب القلب» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، مشتقات کلمه «قلب» فراوان است و مفاهیم نزدیک به آن مانند شدت دلبستگی قلبی در آیاتی نظیر «شغفها حباً» (یوسف: ۳۰) دیده میشود.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و تصوف، این عبارت نماد انجذاب و کشیده شدن قلب سالک به سوی حق یا معشوق است. در فرهنگ پزشکی کهن نیز نمادی برای عدم اعتدال و اضطراب عضو قلب به شمار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل جذب القلب
عبارت «جذب القلب» یک ترکیب اضافی عربی است که از دو واژهٔ «جذب» (کشیدن) و «القلب» (دل) ساخته شده است. بررسی منابع نشان میدهد که این کلمه دو وجهه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ در متون کهن پزشکی اسلامی مانند کتاب «بحر الجواهر»، به عنوان یک بیماری و عارضه جسمانی مطرح است که در آن بیمار حس کشیدگی قلب به سمت پایین را دارد و امروزه با آریتمی یا تپش نامنظم تطبیق داده میشود.
در نقط مقابل و در متون ادبی و عرفانی، این اصطلاح بازتابدهندهٔ جاذبهٔ معنوی، دلبستگی عمیق و کشش پرکشش دل به سوی یک محبوب یا حقیقت متعالی است. این واژه اگرچه در قرآن کریم به طور مستقیم ذکر نشده، اما مفهوم عاطفی آن در قالب تعابیری چون دلبستگیهای شدید قلبی در ادبیات دینی مشهود است.