یعنی چه
بلیغ شدن به معنای دست یافتن به کمال بیان، رسایی و شیوایی در کلام است؛ به طوری که سخن فرد به عمیقترین شکل ممکن بر دل و جان مخاطب بنشیند و مقصود را به کاملترین نحو منتقل کند.
تلفظ
این واژه از ترکیب صفت عربی «بَلیغ» و فعل معین فارسی «شُدَن» ساخته شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «شیوایی در کلام یافتن» یا «رسا شدن سخن»، عبارت ۷ حرفی «بلیغ شدن» به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شیوایی کلام و بلیغ شدن از اصطلاحات مربوط به eloquence استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی (ب ل غ) است و فعل ثلاثی مجرد آن معنی رسایی و فصاحت کلام را میدهد.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل واژگانی چون شیوا شدن، رسا شدن، زبانآور شدن، سخنآرا شدن و به کمال بیان دست یافتن است. متضاد آن نیز الکن شدن، گنگ شدن یا مبهم شدن سخن است.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ و آموزههای اسلامی، بلیغ شدن و بلاغت داشتن نماد برترین درجهی خردمندی در گفتار، رعایت مقتضای حال مخاطب، دقت بالا در انتقال مفاهیم و قدرت نفوذ و تأثیرگذاری بر شنونده است.
جمعبندی و توضیح کامل بلیغ شدن
عبارت «بلیغ شدن» یک فعل مرکب فارسی-عربی است که از صفت «بلیغ» (از ریشه عربی بلغ به معنی رساننده و به مقصد رساننده) و فعل «شدن» تشکیل شده است. این اصطلاح در اصل به معنای دست یافتن به کلامی است که در عین سادگی و فصاحت، در کمال رسایی و شیوایی باشد و بتواند مقصود گوینده را بدون کم و کاست به عمق جان مخاطب برساند.
اگرچه در متون کلاسیک فارسی بیشتر از خودِ صفت «بلیغ» یا اصطلاح «بلاغت» استفاده شده، اما ترکیب «بلیغ شدن» توصیفکننده فرآیند و جریانی است که در آن سخنور به توانایی نفوذ کلام و اثرگذاری تام بر شنوندگان خود دست مییابد. این مفهوم در قرآن کریم نیز در عبارت «قولاً بلیغاً» به معنای گفتار رسا و نافذ مورد تأکید قرار گرفته است.