یعنی چه
شفیره مرحلهای از چرخه زندگی حشراتی با دگردیسی کامل است که در آن، لارو (کرمینه) پس از تغذیه کافی وارد پوستهای محافظ یا پیله شده، حرکتی ندارد و تغذیه نمیکند تا اندامهایش به حشره بالغ تبدیل شود.
تلفظ
این واژه به صورت شَفیرِه (با فتحه شین و کسره ر و های ملفوظ/غیرملفوظ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف درخواستی میتواند «شفیره حشرات» (۱۰ حرف)، «شفیره» (۵ حرف) یا «عروسک» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه عمومی برای این مرحله Pupa است که از ریشه لاتین به معنی عروسک گرفته شده و برای پروانهها اصطلاح تخصصی Chrysalis به کار میرود.
به فارسی
در متون قدیمی حشرهشناسی و لغتنامههای سنتی فارسی مانند دهخدا، واژههایی نظیر «عروسک»، «بادامه» یا «نوچه» برای توصیف این حالت پنهان و بیحرکت حشره به کار رفته است.
در قرآن
کلمه شفیره یا اصطلاحی که مستقیماً به این مرحله از زیستشناسی حشرات اشاره کند، در متن قرآن مجید به کار نرفته است، اگرچه به خود برخی حشرات اشاره شده است.
نماد چیست
در ادبیات، روانشناسی و عرفان، شفیره نماد صبوری، گذار از خامی به کمال، تحول درونی پنهان و تنهایی سازندهای است که در نهایت به تکامل، نوزایی و پرواز منجر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شفیره حشرات
شفیره حشرات اصطلاحی علمی و زیستشناختی در زبان فارسی است که به یکی از شگفتانگیزترین مراحل دگردیسی کامل در حشراتی مانند پروانهها، زنبورها و سوسکها اشاره دارد. این مرحله که میان دوران لاروی (کرمینه) و حشره کامل (ایماگو) قرار میگیرد، دورهای است که موجود زنده ظاهراً بیحرکت و بدون تغذیه درون یک پوسته یا پیله استراحت میکند، اما درون آن بافتهای بدن به شدت در حال بازسازی و تکامل هستند.
از نظر ریشهشناسی، معادل انگلیسی آن (Pupa) از لاتین به معنای عروسک گرفته شده که با معادلهای کهن فارسی آن مانند «عروسک» و «بادامه» همخوانی دارد. این واژه در قرآن کریم نیامده است، اما در حوزه ادبیات و نمادشناسی، جایگاه ویژهای به عنوان مظهر صبر، تحول عمیق درونی و نوزایی دارد.