یعنی چه
روزیخوار به هر موجود زندهای (انسان یا حیوان) گفته میشود که از نعمتها، رزق و مایه معیشت بهرهمند میگردد. در ادبیات ادبی و دینی، این واژه به مخلوقاتی اشاره دارد که روزیشان از جانب خداوند (رازق) تأمین میشود و لزوماً بار معنایی منفی ندارد، اگرچه در کاربرد عام گاهی به معنای فرد وابسته و نانخور نیز به کار میرود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، واژه «روزی خوار» دقیقاً دارای ۸ حرف است. از دیگر گزینههای مشابه و متداول در جداول میتوان به واژههایی چون «روزی خور»، «نانخور»، «جیرهخوار» یا «مرزوق» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عباراتی مانند Dependent (به معنی نانخور و وابسته) یا Sustained creature (به معنی مخلوقِ روزی داده شده) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی دقیقترین معادل برای واژه روزیخوار، کلمه «مرزوق» (به معنی کسی که به او رزق داده شده) یا ترکیب «آکل الرزق» است.
به فارسی
از واژههای هممعنا و برگردانهای دقیق فارسی آن میتوان به «روزیخور»، «نانخور»، «معیشتگیر»، «جیرهخوار» و «وظیفهخوار» اشاره کرد که نشاندهنده مصرفکننده یا دریافتکننده مستمری و رزق هستند.
در قرآن
خود ترکیب فارسی «روزیخوار» در متن عربی قرآن وجود ندارد، اما مفهوم آن مکرراً ذکر شده است. بارزترین نمونه آن آیه ۶ سوره هود است: «وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا» که بر اساس آن روزی تمامی موجودات و جنبندههای روی زمین بر عهده خداوند است. همچنین صفت «الرزاق» در قرآن به نقش خداوند در روزیرسانی به این روزیخواران اشاره دارد.
نماد چیست
این واژه نماد جانوری یا اساطیری خاصی ندارد، اما در ادبیات عرفانی و دینی، نمادی از فقر وجودی انسان، نیاز همیشگی مخلوقات به آفریدگار و مفهوم توکل کامل به رازق مطلق است.
جمعبندی و توضیح کامل روزی خوار
واژه «روزیخوار» یک ترکیب اصیل فارسی، متشکل از «روزی» (به معنی رزق و نصیب معیشت) و «خوار» (بن مضارع از خوردن، به معنی بهرهمند شدن و مصرف کردن) است. این کلمه به هر موجود زندهای اشاره دارد که برای بقای خود به جیره و نعمتی که از سوی پروردگار یا واسطهای دیگر به او میرسد، وابسته است. لازم به ذکر است که از نظر املایی نباید این واژه را با اصطلاح «روزهخوار» (کسی که روزه خود را باز میکند) اشتباه گرفت.
در فرهنگ عامیانه و ادبی، این کلمه گاهی حالتی خنثی یا معنوی دارد که به وابستگی تمام آفریدگان به خداوند رزّاق اشاره میکند و گاهی نیز در روابط اجتماعی به معنای فرد وابسته، مستمریبگیر یا نانخور به کار میرود که نیازمند حمایت اقتصادی شخص دیگری است.