یعنی چه
واژه مباضعه در لغت و اصطلاحات فقهی به معنای هم-خوابگی، مقاربت و آمیزش جنسی است. این کلمه از ریشه بضع گرفته شده که در زبان عربی کنایه از اندام جنسی دارد و به روابط زناشویی اشاره میکند.
تلفظ
این واژه به صورت مُباضَعِه (یا مُباضَعَت) تلفظ میشود که مِیم آن دارای ضمه، ضاد دارای فتحه و عین نیز دارای فتحه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند جماع، مقاربت، مواقعه و مباشرت به عنوان هممعنی این واژه شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم علمی و رسمی از واژگان Sexual intercourse یا Coitus استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر خودِ واژه مباضعه، کلمات جماع، مواقعه و وقاع کاربرد فراوانی دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون همبستری، همآغوشی، نزدیکی و همخوابگی هستند که در متون مختلف به کار میروند.
در قرآن
واژه مباضعه به طور مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم همبستری با تعابیر کنایی و اخلاقی دیگری مانند «باشروهن»، «الرفث» و «اتیتموهن» بیان شده است. لازم به ذکر است که هم-خانواده دیگر آن یعنی «بضاعه» به معنی کالا و سرمایه در سوره یوسف آمده که ارتباطی با این معنا ندارد.
نماد چیست
این کلمه فاقد هرگونه نماد تصویری، مظهر فرهنگی یا نشانه سمبلیک مستقل است و صرفاً به عنوان یک اصطلاح لغوی، حقوقی و فقهی در متون مکتوب شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مباضعه
واژه «مباضعه» یک اصطلاح عربی از ریشه «ب-ض-ع» است که در فرهنگ لغات و متون فقهی به معنای همبستری، جماع و آمیزش جنسی میان زوجین به کار میرود. این واژه به دلیل ماهیت ساختاری خود، لحنی کاملاً رسمی، دانشنامهای و فقهی دارد و در گفتگوهای روزمره یا ادبیات عامیانه کمتر دیده میشود.
اگرچه خود کلمه مباضعه در قرآن کریم ذکر نشده، اما ریشه و همخانوادههای آن در معانی دیگری مثل مال و سرمایه (بضاعت) استفاده شدهاند. این واژه در زبان فارسی با کلماتی مانند مباشرت، مواقعه و مقاربت همپوشانی معنایی نزدیکی دارد و در صورت نیاز به کار بردن آن در متون رسمی، با رعایت حریم عفت و به صورت کنایی از آن بهره گرفته میشود.