یعنی چه
این عبارت ترکیبی از ضمیر اشاره «اِس» (به معنی این) در زبان اردو و واژه «دفعہ» (به معنی بار و مرتبه) است که برای اشاره به نوبت فعلی یا این مرتبه از یک رویداد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب در زبان اردو «اِس دَفْعَه» است که بخش اول آن صامت و مصوت کوتاه و بخش دوم مشابه واژه دفعه در فارسی و عربی ادا میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به این عبارت بر اساس تعداد حروف خود واژه یعنی ۶ حرفی محاسبه میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از عبارات رایج زمانی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح برای اشاره به این نوبت یا این بار از ترکیب هذه المرة استفاده میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی معیار و محاورهای، بهترین و دقیقترین برگردان برای این واژه عباراتی چون اینبار و ایندفعه هستند.
در قرآن
عبارت ترکیبی «اس دفعہ» به هیچ عنوان در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، ریشه عربی کلمه دوم یعنی «دفع» به معنای راندن و دفاع کردن در آیات مختلف قرآن (مانند ولولا دفع الله الناس) به کار رفته است.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح زبانی و قید زمان در گفتگوهای روزمره اردو است و بار نمادین، مذهبی یا اسطورهای ویژهای ندارد؛ تنها در کلام ممکن است نشاندهنده امید به تغییر یا هشدار برای آخرین تلاش باشد.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه «اس دفعہ» اصالتاً یک ترکیب خارجی و متعلق به زبان اردو است. بخش اول آن یعنی «اِس» ضمیر اشاره به نزدیک در اردو و بخش دوم آن واژه وامگرفته شده از عربی است که امروزه به دلیل فضای مجازی و مبادلات فرهنگی گاهی شنیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اس دفعہ
عبارت «اس دفعہ» یک ترکیب زبانی متعلق به زبان اردو و هندوستانی است که از دو جزء «اِس» (ضمیر اشاره به نزدیک به معنای این) و «دفعہ» (واژه عربیالاصل به معنای بار و مرتبه) تشکیل شده است. این عبارت در زبان مبدأ دقیقاً معادل «این بار» یا «این دفعه» در فارسی است و کاربرد قید زمانی دارد.
با وجود اینکه واژه «دفعه» در زبان فارسی کاملاً رایج و ریشهدار است، اما ترکیب آن با ضمیر اردوی «اس» در ساختار زبان فارسی معیار جایگاهی ندارد و یک وامواژه ترکیبی به شمار میرود. در فضای مجازی و گفتگوهای ترند شده، این عبارت صرفاً جنبه بازگویی اصطلاحات زبانهای همسایه را دارد.
در زمینههای تخصصی مانند حل جدول، این عبارت به عنوان یک کلمه ۶ حرفی شناخته میشود و در بررسیهای قرآنی نیز مشخص است که خود ترکیب سابقه قرآنی ندارد، هرچند ریشه ثلاثی مجرد «دفع» در زبان عربی به معنای راندن و دور کردن کاربردهای فراوانی در آیات الهی دارد.